Articles by "ΕΠΙΣΤΗΜΗ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Σκωτία: Απολιθωμένο σαγόνι πτερόσαυρου οδήγησε σε μία νέα ανακάλυψη - Ταξίδι στο Ανεξήγητο
 
Ένα απολιθωμένο σαγόνι που βρέθηκε στα ανοικτά των ακτών του Isle of Skye στη Σκωτία οδήγησε τους ερευνητές να ανακαλύψουν τον σκελετό ενός πτερόσαυρου που τους έδειξε ότι αυτά τα εκπληκτικά ιπτάμενα ερπετά είχαν αναπτύξει το τεράστιο μέγεθος τους δεκάδες εκατομμύρια χρόνια πριν από αυτό που οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα, σύμφωνα με το Reuters.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι αυτός ο πτερόσαυρος, ονόματι Dearc sgiathanach(το επιστημονικό όνομα σημαίνει «φτερωτό ερπετό») στη γαελική διάλεκτο, ζούσε πριν από περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια στο Jurassic, αιωρούμενος πάνω από λιμνοθάλασσες σε ένα υποτροπικό τοπίο και τρέφονταν με ψάρια και καλαμάρια που έπιανε με τα δόντια του.

Με άνοιγμα φτερών περίπου 2,5 μέτρα, ο Dearc ήταν ο μεγαλύτερος γνωστός πτερόσαυρος στο Jurassic. Κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο, ορισμένοι πτερόσαυροι έφτασαν σε μεγαλύτερα μεγέθη, συγκρίσιμα με αυτά ενός μαχητικού αεροσκάφους. Ωστόσο, ο Dearc αποδεικνύει ότι αυτή η ανάπτυξη έχει τις ρίζες της πολύ νωρίτερα.

Η ανάλυση των οστών έδειξε ότι αυτό το δείγμα Dearc sgiathanach δεν είχε ακόμη ωριμάσει και το άνοιγμα των φτερών του θα μπορούσε να φτάσει στα τρία μέτρα κατά την ενηλικίωση.

«Η Dearc sgiathanach ζύγιζε πολύ λίγο, ίσως λιγότερο από 10 κιλά, χάρη στα ελαφριά, κούφια οστά και τη λεπτή του δομή», δήλωσε η Natalia Jagielska, διδακτορική φοιτήτρια παλαιοντολογίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, η κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Current Biology.

Είχε ένα μακρόστενο κρανίο και μια μακριά, άκαμπτη ουρά. Η διάταξη των αιχμηρών δοντιών του σχημάτιζε ένα είδος παγίδα αφού άρπαζε το θήραμα.

Την εποχή που έζησε ο Dearc sgiathanach, οι πτερόσαυροι ήταν γενικά μέτριοι σε μέγεθος, σαν γλάροι. Σύμφωνα με τις επικρατούσες θεωρίες στον επιστημονικό κόσμο, οι πτερόσαυροι δεν θα είχαν φτάσει στο μέγεθος του Dearc μέχρι την Κρητιδική, περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια αργότερα.

«Στην Κρητιδική εποχή κάποιοι πτερόσαυροι έγιναν γιγάντιοι. Ήταν μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ζώα όλων των εποχών. Ο Dearc δεν συγκρίνεται μαζί τους σε μέγεθος και μεγαλείο, αλλά ήταν 100 εκατομμύρια χρόνια γηραιότερος. Η εξέλιξη απαιτεί χρόνο για να δημιουργηθούν τέτοιοι γίγαντες», δήλωσε ο Steve Brusatte, παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και συν-συγγραφέας της μελέτης.

«Μια υπόθεση είναι ότι οι πτερόσαυροι έγιναν μεγαλύτεροι μόνο μετά την εξέλιξη των πτηνών, όταν οι δύο ομάδες ανταγωνίστηκαν για την εναέρια θέση. Αλλά ο Dearc μας δείχνει ότι οι πτερόσαυροι είχαν ήδη το μέγεθος των σημερινών μεγαλύτερων πτηνών λίγο πριν από την εξέλιξη των πρώτων πτηνών», πρόσθεσε ο Brusatte.

Την εποχή του Dearc, το έδαφος της Μεγάλης Βρετανίας ήταν πιο κοντά στον ισημερινό και ήταν μέρος μιας σειράς από μικρά, ξεχωριστά νησιά. Ο Dearc ζούσε στο ίδιο περιβάλλον με κοπάδια φυτοφάγων και σαρκοφάγων δεινοσαύρων, πρώιμων θηλαστικών και θαλάσσιων ερπετών.
 
 
 
 
 
 
Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: ertnews
 
Ακολουθήστε το Ταξίδι στο Ανεξήγητο στο Google News
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Η Κβαντική Φυσική μας αποκαλύπτει ότι η ζωή δεν είναι παρά ένα όνειρο; - Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Μια προκλητική κβαντική υπόθεση αμφισβητεί την αντικειμενική πραγματικότητα

Η ερμηνεία των ονείρων είναι μια ατελής, άκρως υποκειμενική τέχνη, όπως σίγουρα θα ομολογούσε ο Sigmund Freud, στις σπάνιες στιγμές της ταπεινότητάς του. Τα όνειρα είναι εντελώς ιδιωτικές εμπειρίες ενός προσώπου, που δεν αφήνουν ίχνη πέρα ​​από την ελλιπή μνήμη του ονειροπόλου.

Κι όμως, το να δίνουμε νόημα στα όνειρα, δεν είναι εντελώς διαφορετικό από το να νοηματοδοτούμε την «πραγματικότητα», ότι κι αν είναι αυτή. Ναι, όλοι ζούμε στον ίδιο κόσμο. Μπορούμε να συγκρίνουμε σημειώσεις για το τι συμβαίνει και να βγάλουμε συμπεράσματα, με έναν τρόπο που δεν ισχύει για τα όνειρα.

Κι όμως η εμπειρία μας για τον κόσμο είναι μοναδική για τον καθένα μας. Το ίδιο και η ερμηνεία του, η οποία εξαρτάται από τις πεποιθήσεις μας, τις επιθυμίες, τις αποστροφές μας και ότι έχει σημασία για εμάς. Δεν είναι περίεργο που συχνά διαφωνούμε έντονα, και πολλές φορές βίαια, για το τι έχει συμβεί και τι σημαίνει.

Η επιστήμη προσφέρει την καλύτερη ελπίδα μας για την επίτευξη συναίνεσης σχετικά με το τι συμβαίνει. Οι επιστήμονες συγκεντρώνουν στοιχεία αποδεικτικών στοιχείων και προσπαθούν να συναρμολογήσουν αυτά τα θραύσματα σε μια συνεκτική ιστορία. 

Μετά από πολλές διαφωνίες και δεύτερες σκέψεις, οι επιστήμονες συγκλίνουν σε μια εύλογη αφήγηση. Οι σύγχρονοι άνθρωποι εξελίχθηκαν από πιθηκοειδή πλάσματα που ζούσαν στην Αφρική πριν από εκατομμύρια χρόνια. Ένας νέος, θανατηφόρος κορωνοϊός εμφανίστηκε στην Κίνα και εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο.

Όπως επισημαίνει ο φιλόσοφος Michael Strevens στο The Knowledge Machine, η επιστήμη επιλύει τις διαφορές μέσω επαναλαμβανόμενων παρατηρήσεων και πειραμάτων. Ο Strevens αποκαλεί την αφοσίωση των επιστημόνων στα εμπειρικά δεδομένα ως ο «σιδηρούς κανόνας της ερμηνείας». Στην ιδανική περίπτωση, ο σιδηρούς κανόνας παράγει ανθεκτικές, αντικειμενικά αληθινές θεωρήσεις του κόσμου.

Αλλά η υποκειμενικότητα είναι δύσκολο να εξαλειφθεί ακόμη και στη φυσική, το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζονται όλες οι επιστήμες. Η κβαντομηχανική, ένα μαθηματικό μοντέλο για την συμπεριφορά της ύλης στον μικρόκοσμο, είναι η πιο αυστηρά δοκιμασμένη θεωρία της επιστήμης. Αμέτρητα πειράματα την έχουν επιβεβαιώσει, όπως επίσης και τα τσιπ των υπολογιστών, τα λέιζερ και άλλες τεχνολογίες που εκμεταλλεύονται τα κβαντικά φαινόμενα.

Δυστυχώς, η κβαντική μηχανική αψηφά την κοινή λογική. Για περισσότερο από έναν αιώνα, μάταια οι φυσικοί προσπάθησαν να ερμηνεύσουν την θεωρία και να την μετατρέψουν σε μια ‘λογική’ ιστορία. «Κάθε επαρκής φυσικός μπορεί να ‘κάνει’ κβαντομηχανική», γράφει ο David J. Griffiths στο βιβλίο του ‘Introduction to Quantum Mechanics’, «αλλά οι ιστορίες που λέμε στους εαυτούς μας για αυτό που κάνουμε είναι τόσο διαφορετικές και σχεδόν τόσο απίθανες, όσο και τα παραμύθια της Σεχραζάντ».

Πολλοί φυσικοί αγνοούν τους γρίφους που θέτει η κβαντική μηχανική. Παίρνουν μια πρακτική, λειτουργική στάση απέναντι στη θεωρία, η οποία συνοψίζεται στην προτροπή, «Βούλωσέ το και υπολόγιζε!» Δηλαδή, ξεχάστε αυτά τα κβαντικά παράδοξα και συνεχίστε να εργάζεστε π.χ. για την κατασκευή του κβαντικού υπολογιστή, που μπορεί να σας κάνει πλούσιους!

Άλλοι συνεχίζουν να διερευνούν τη θεωρία. Το 1961 ένας πρωτοπόρος θεωρητικός φυσικός, ο Eugene Wigner, πρότεινε ένα πείραμα σκέψης παρόμοιο με το αίνιγμα του γάτου του Schrödinger. Αντί για τον μυθικό γάτο σε ένα κουτί, φαντάστηκε ότι ένας φίλος του (ο φίλος του Wigner) βρίσκεται μέσα σε ένα εργαστήριο όπου υπάρχουν μια φιάλη που περιέχει θανατηφόρο αέριο, έναν απαριθμητή Geiger, και μια ραδιενεργή πηγή.

 Η ραδιενέργεια θα ενεργοποιούσε τον απαριθμητή Geiger, ο οποίος αναβοσβήνει, και στην συνέχεια θα έθετε σε κίνηση ένα σφυρί που θα έσπαγε το μπουκάλι και το δηλητηριώδες αέριο θα απελευθερωνόταν.

Τώρα φανταστείτε ότι ο Wigner είναι έξω από το εργαστήριο. Αν ο φίλος του Wigner δει τον ανιχνευτή να αναβοσβήνει, ξέρει ότι το θανατηφόρο αέριο θα απελευθερωθεί. Αλλά για τον Wigner, που βρίσκεται έξω από το εργαστήριο, η ραδιενεργή πηγή, ο φίλος του και ολόκληρο το εργαστήριο κυμαίνονται σε μια θολούρα πιθανών καταστάσεων. Ο Wigner και ο φίλος του φαίνεται να βρίσκονται σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες.

Το 2020, οι φυσικοί πραγματοποίησαν μια εκδοχή του πειράματος σκέψης του Wigner και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι διαισθήσεις του ήταν σωστές. Σε μια είδηση ​​του Science με τίτλο “Quantum paradox points to shaky foundations of reality”, εικάζεται ότι το πείραμα θέτει υπό αμφισβήτηση την αντικειμενικότητα. «Θα μπορούσε να σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτο γεγονός», γράφει ο δημοσιογράφος George Musser, «κάτι που να είναι τόσο αληθινό για μένα όσο και για σένα».

Μια νέα ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής που ονομάζεται QBism (προφέρεται «Κυβισμός», όπως το αντίστοιχο κίνημα της τέχνης) καθιστά την υποκειμενική εμπειρία το θεμέλιο της γνώσης και της ίδιας της πραγματικότητας. 

Ο David Mermin, ένας θεωρητικός φυσικός, λέει ότι η ερμηνεία QBism μπορεί να εξαφανίσει την «σύγχυση στα θεμέλια της κβαντικής μηχανικής». Απλώς πρέπει να αποδεχτείτε ότι όλη η γνώση ξεκινά με την «ατομική προσωπική εμπειρία».

Σύμφωνα με το QBism, ο καθένας από εμάς κατασκευάζει ένα σύνολο αντιλήψεων για τον κόσμο, με βάση τις αλληλεπιδράσεις του με αυτόν. Συνεχώς και σιωπηρά, ενημερώνουμε τις πεποιθήσεις μας όταν αλληλεπιδρούμε με συγγενείς που αρνούνται να εμβολιαστούν, με επιστήμονες που με 110 νεκρούς την ημέρα θεωρούν ότι όλα πάνε καλά ή με ανιχνευτές που εντοπίζουν φωτόνια. 

Η μεγάλη πραγματικότητα στην οποία ζούμε όλοι αναδύεται από τις συγκρούσεις όλων των υποκειμενικών μας μικρο-πραγματικοτήτων.

Οι QBists κρύβουν τον νου-κεντρισμό τους, έστω και μόνο για να μην θεωρούνται τρελλοί ή μυστικιστές. Αποδέχονται ότι η ύλη υπάρχει, όπως επίσης και ο νους, και απορρίπτουν τον σολιψισμό, ο οποίος υποστηρίζει ότι κανένα ον με αισθήσεις δεν μπορεί πραγματικά να είναι σίγουρο ότι αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο όπως κάποια άλλη παρόμοια ύπαρξη. 

Αλλά το βασικό μήνυμα του QBism, υπογραμμίζει η δημοσιογράφος Amanda Gefter, είναι η ιδέα ότι «μια ενιαία αντικειμενική πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση». Ένα όνειρο, θα μπορούσατε να πείτε.

Οι υποστηρικτές διαφωνούν για τους ορισμούς και οι φυσικοί και οι φιλόσοφοι που αγαπούν την αντικειμενικότητα απορρίπτουν πλήρως την ερμηνεία QBism. Όλη αυτή η διαμάχη, ειρωνικά, φαίνεται να επιβεβαιώνει την υπόθεση του QBism ότι δεν υπάρχει απόλυτη αντικειμενικότητα. υπάρχουν μόνο υποκειμενικές, οι προσωπικές απόψεις.

Οι φυσικοί έχουν περισσότερα κοινά από όσα θα ήθελαν να παραδεχτούν με τους καλλιτέχνες, οι οποίοι προσπαθούν να μετατρέψουν το χάος των πραγμάτων σε μια αφήγηση γεμάτη νόημα. Μερικοί καλλιτέχνες αποτρέπουν την επιθυμία μας για νόημα. 

Το ποίημα του T. S. Eliot «Η έρημη χώρα» είναι ένα συνονθύλευμα εικόνων που ξεπροβάλλουν μέσα και έξω από το κενό. Το ποίημα μοιάζει με όνειρο ή εφιάλτη. Το νόημά του είναι ότι δεν υπάρχει κανένα νόημα, δεν υπάρχει κύρια αφήγηση. Η ζωή είναι ένα αστείο και το αστείο είναι δικό σου αν πιστεύεις το αντίθετο.

Αν είστε πρακτικός άνθρωπος, όπως ένας πρωτοετής φοιτητής των οικονομικών επιστημών που παρακολουθεί το μάθημα λογοτεχνίας, μπορεί να συμπεράνετε όπως και ο T. S. Eliot, ότι οι προσπάθειες κατανόησης της ύπαρξης είναι μάταιες. 

Μπορεί να παροτρύνετε τους φίλους που ειδικεύονται στη φιλοσοφία να απολαύσουν τη ζωή αντί να ανησυχούν για το νόημά της. Μπορείτε να συνοψίσετε αυτή τη συμβουλή με ένα πιασάρικο σύνθημα: «Βουλώστε το και δημιουργήστε!» Αλλά ακόμη και αυτοί οι πραγματιστές πρέπει να αναρωτιούνται πότε πότε τι σημαίνει το κοινό μας όνειρο.

Τα παραπάνω είναι μια ελεύθερη και συνοπτική απόδοση ενός άρθρου του δημοσιογράφου John Horgan που δημοσιεύθηκε χθες στο περιοδικό scientificamerican. Αν σας δημιουργήθηκαν απορίες, υπάρχουν αρκετοι τρόποι για να τις απαντήσετε. Για παράδειγμα, μπορείτε να μελετήσετε τα βιβλία κβαντομηχανικής του Στέφανου Τραχανά, ο οποίος ως φυσικός αντί ‘να το βουλώσει κάνοντας υπολογισμούς’, επέλεξε να κατανοήσει και στη συνέχεια να εκλαϊκεύσει την κβαντομηχανική. Πρόσφατα μάλιστα κυκλοφόρησε το κατάλληλο για τέτοιους προβληματισμούς βιβλίο του: ‘Οι ερμηνείες της κβαντομηχανικής‘.





Ταξίδι στο Ανεξήγητο 

 Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: physicsgg
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Ανακαλύφθηκε ένας τρίτος εξωπλανήτης γύρω από τον Εγγύτατο Κενταύρου - Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Ευρωπαίοι αστρονόμοι έχουν βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη ακόμη ενός πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον Εγγύτατο Κενταύρου (Proxima Centauri), το κοντινότερο στον Ήλιο άστρο, σε απόσταση μόνο τεσσάρων ετών φωτός από τη Γη. 

Ο υποψήφιος εξωπλανήτης Proxima d -που μένει να επιβεβαιωθεί με περαιτέρω παρατηρήσεις- είναι ο τρίτος που ανιχνεύεται στο σύστημα του Εγγύτατου και αυτός με τη μικρότερη μάζα, μόνο το ένα τέταρτο της Γης. Πρόκειται για έναν από τους ελαφρύτερους εξωπλανήτες που έχουν βρεθεί ποτέ στον γαλαξία μας.

Ο Proxima d περιφέρεται σε απόσταση περίπου τεσσάρων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, μικρότερη από το ένα δέκατο της απόστασης του Ερμή από τον Ήλιο. Χρειάζεται έτσι μόνο πέντε ημέρες για μία πλήρη περιφορά (η διάρκεια του έτους του) και αναμένεται να είναι καυτός και όχι φιλόξενος για ζωή επειδή βρίσκεται κοντά στον Εγγύτατο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ζοάο Φαρία του Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Πορτογαλίας, έκαναν την ανακάλυψη με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Παρατηρητηρίου (ESO) στη Χιλή και στη συνέχεια τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Αστρονομίας και Αστροφυσικής «Astronomy & Astrophysics».

Γύρω από τον Εγγύτατο Κενταύρου έχουν ανακαλυφθεί δύο μεγαλύτεροι εξωπλανήτες, ο Proxima b με μάζα παρόμοια της Γης, έτος 11 ημερών και συνθήκες πιθανώς φιλόξενες για ζωή, καθώς και ο Proxima c, σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση, ο οποίος χρειάζεται πέντε χρόνια για μία πλήρη περιφορά. H ύπαρξη του Proxima b επιβεβαιώθηκε το 2020, ενώ του Proxima c, που παραμένει υποψήφιος, δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη.




Ταξίδι στο Ανεξήγητο 

 Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: ΑΠΕ – ΑΠΕ
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Η διάσωση του έναστρου ουρανού: Το «τρελό» πείραμα της Νέας Ζηλανδίας - Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Η Νέα Ζηλανδία είναι διάσημη για πολλά πράγματα, όπως τα εκπληκτικά φυσικά τοπία που αποτελούν και τόπο για το γύρισμα χολιγουντιανών πρότζεκτ, τους αυτόχθονες Μαορί και το κρασί. 

Όμως τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται και ο «αστροτουρισμός» που δεν είναι άλλο από το να συγκεντρώνεται κόσμος και να παρατηρεί τον έναστρο ουρανό, ο οποίος σύμφωνα με τους ντόπιους λάμπει περισσότερο στην απομακρυσμένη αυτή γη.

Για τους αστρονόμους ένας καθαρός νυχτερινός ουρανός απαλλαγμένος από τη φωτορύπανση είναι ένα από τα τελευταία σύνορα της άγριας φύσης που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εξαφάνισης και -όπως τονίζουν- τώρα είναι η ώρα της δράσης.

Μάλιστα, στα τέλη του 2019, το νησιωτικό έθνος του Ειρηνικού ανακοίνωσε ένα σχέδιο με στόχο να γίνει το πρώτο έθνος «σκοτεινού ουρανού» στον κόσμο, κατά τη Διάσκεψη Starlight της Νέας Ζηλανδίας. 

Οι εκπρόσωποι του συνεδρίου από όλο τον κόσμο ανησυχούσαν για την αυξανόμενη φωτορύπανση και τις αποδεδειγμένες αρνητικές επιπτώσεις της στην ανθρώπινη υγεία και τη νυχτερινή άγρια ​​ζωή, αλλά ενθουσιάστηκαν από την εξαιρετική ποιότητα των έναστρων νυχτών στη Νέα Ζηλανδία και την αυξανόμενη όρεξη της χώρας για διατήρηση του σκοτεινού ουρανού. 

Συμφώνησαν ότι το σχέδιο ήταν τολμηρό, αλλά πίστευαν ότι εάν η Νέα Ζηλανδία μπορούσε να πραγματοποιήσει ένα τόσο τρελό πείραμα, θα μπορούσε να γίνει οδηγός και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Για μένα, οι σκοτεινοί ουρανοί είναι η τελευταία αληθινή φυσική έρημος της ανθρωπότητας, τόνισε η αστρονόμος Μπέκι Μπέιτμαν. 

«Βλέπω δεκάδες πεφταστέρια κάθε λίγες ώρες. Τον τελευταίο καιρό, όμως, βλέπω όλο και περισσότερη ανθρωπογενή ρύπανση όπως ο δορυφόρος της SpaceX του Έλον Μασκ. Για μένα, οι σκοτεινοί ουρανοί είναι η τελευταία φυσική έρημος. Ενδεχομένως, δεν θα είναι μαζί μας τα επόμενα χρόνια. Με ανησυχεί – υπάρχουν τόσα πολλά που μπορεί να χάσουμε από την εμμονή του κόσμου με τον διαστημικό τουρισμό».

Όταν πρόκειται για τη διατήρηση του «σκοτεινού ουρανού» στην παγκόσμια σκηνή, ιδρύθηκε η Διεθνής Ένωση Σκοτεινού Ουρανού (IDA), η οποία από το 1988 εκτελεί ένα πρόγραμμα διατήρησης, μέσω πέντε παραμέτρων. Εντός του συστήματος, τα καταφύγια «σκοτεινού ουρανού» κατατάσσονται υψηλότερα ως τα πιο απομακρυσμένα και συχνά πιο σκοτεινά μέρη στον κόσμο, ακολουθούμενα από καταφύγια και πάρκα.

Για να επιτευχθεί η πιστοποίηση IDA, ένας σκοτεινός ουρανός πρέπει να πληροί μια σειρά κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας από τη φωτορύπανση, της προσβασιμότητας στους επισκέπτες και της ευρείας εμβέλειας υποστήριξης από τους κατοίκους.

Το 2012, η ​​κοινότητα Aoraki Mackenzie της Νέας Ζηλανδίας έκανε αίτηση στο IDA για να γίνει διαπιστευμένο καταφύγιο σκοτεινού ουρανού. Σήμερα, το σκοτεινό καταφύγιο των 4.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων του Aoraki Mackenzie είναι το μοναδικό στο είδος του στο νότιο ημισφαίριο και μόνο ένα από τα 18 στον κόσμο. 

Το 2019, ήταν ο Διευθυντής του Ομίλου Dark Skies στη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία της Νέας Ζηλανδίας, ο Στιβ Μπάτλερ, που ανακοίνωσε με τόλμη τα σχέδια της χώρας να γίνει το πρώτο έθνος «σκοτεινού ουρανού» στον κόσμο. Σύμφωνα με την Μπέκι «σίγουρα, δεν ξέρουμε όλοι πώς να βρούμε τον Σταυρό του Νότου, αλλά απέχουμε πολύ από το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού που δεν μπορεί να δει ούτε ένα αστέρι του νυχτερινού ουρανού».

Από την πλευρά του, ο Μπάτλερ είναι σίγουρος ότι ακόμη και τα αστικά κέντρα της χώρας, με την πάροδο του χρόνου, θα βρουν τρόπους να περιορίσουν τη διαρροή τεχνητού φωτός σε φυσικές περιοχές και να μειώσουν τη χρήση φωτός γενικά.

Στις 24 Ιουνίου του 2022, χάρη σε μια προεκλογική υπόσχεση της της πρωθυπουργού Άρντερν, οι Νεοζηλανδοί θα γιορτάσουν για πρώτη φορά το Makariki – τον αστερισμό του μέσου χειμώνα που σηματοδοτεί το Νέο Έτος των Μαορί – ως επίσημη αργία. 

Περίπου μια ώρα πριν την ανατολή του ηλίου, άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα θα μαζευτούν, θα θυμηθούν αγαπημένα πρόσωπα που έφυγαν και θα κοιτάξουν τα αστέρια για ελπίδα και έμπνευση,

Για πολλούς, η αναβίωση του Matariki μπορεί να είναι η πιο τολμηρή και σίγουρα η καλύτερη έκφραση της «εθνικότητας» από πλευράς Νέα Ζηλανδίας για τον σκοτεινό ουρανό μέχρι σήμερα.





Ταξίδι στο Ανεξήγητο 

 Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: BBC | kathimerini
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Αστρονόμοι ανακάλυψαν μυστηριώδες φωτεινό αντικείμενο στον γαλαξία μας

Οι αστρονόμοι που χαρτογραφούν τα ραδιοκύματα στο σύμπαν, ανακάλυψαν ένα μυστηριώδες αντικείμενο στον γαλαξία μας, το οποίο για ένα χρονικό διάστημα εξέπεμπε μια γιγάντια ποσότητα ενέργειας με συχνότητα τρεις φορές μέσα σε μια ώρα.

Δεν μοιάζει με οτιδήποτε έχουν δει οι αστρονόμοι έως τώρα, αν και απέκλεισαν την πιθανότητα να πρόκειται για εξωγήινο κατασκεύασμα. 

Μια πιθανή εξήγηση, σύμφωνα με τους επιστήμονες που το βρήκαν, είναι ότι πρόκειται για ένα άστρο νετρονίων ή ένα άστρο λευκό νάνο με άκρως ισχυρό μαγνητικό πεδίο. 


Καθώς περιστρεφόταν στο διάστημα, το ασυνήθιστο αντικείμενο έστελνε μια ισχυρή ακτίνα ακτινοβολίας που γινόταν ορατή από τη Γη για χρονική διάρκεια ενός λεπτού, κάθε 20 λεπτά της ώρας, οπότε και μετατρεπόταν σε μια από τις φωτεινότερες ραδιοπηγές στον ουρανό. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αστροφυσικό Νατάσα Χέρλεϊ-Γουόκερ του αυστραλιανού Πανεπιστημίου Κέρτιν και του Διεθνούς Κέντρου Έρευνας Ραδιοαστρονομίας (ICRAR), οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», πραγματοποίησαν την ανακάλυψη με το τηλεσκόπιο MWA στη Δυτική Αυστραλία. 
Όπως είπε η Χέρλεϊ-Γουόκερ, «το αντικείμενο φαινόταν και εξαφανιζόταν στη διάρκεια λίγων ωρών των παρατηρήσεων μας. Ήταν κάτι τελείως απρόσμενο. Ήταν κάτι αλλόκοτο για έναν αστρονόμο, επειδή δεν υπάρχει τίποτε γνωστό στον ουρανό που να κάνει κάτι τέτοιο. 

Και μάλιστα βρίσκεται πραγματικά αρκετά κοντά μας, σε απόσταση περίπου 4.000 ετών φωτός, δηλαδή στη γαλαξιακή "πίσω αυλή" μας». 
Η αστροφυσικός Γκέμα 'Αντερσον ανέφερε ότι κάτι που γίνεται φωτεινό για ένα λεπτό κάθε μερικά λεπτά, είναι κάτι πραγματικά παράξενο. Το μυστηριώδες αντικείμενο, όπως είπε, είναι απίστευτα φωτεινό και μικρότερο από τον Ήλιο, εκπέμποντας άκρως πολωμένα ραδιοκύματα, κάτι που δείχνει ότι διαθέτει πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο. 

Οι ερευνητές θεωρούν ότι το «προφίλ» του ταιριάζει με εκείνο ενός «μάγναστρου πολύ μακράς περιόδου», ενός βραδέως περιστρεφόμενου άστρου νετρονίων που είχε προβλεφθεί θεωρητικά, αλλά ποτέ έως τώρα δεν είχε παρατηρηθεί. 

Σύμφωνα με τη δρα Χέρλεϊ-Γουόκερ, «με κάποιο τρόπο μπορεί να μετατρέπει τη μαγνητική ενέργεια του σε ραδιοκύματα πολύ πιο αποτελεσματικά από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει στο παρελθόν», κάτι που εξηγεί την τρομερή φωτεινότητα του. 

Οι αστρονόμοι βρίσκονται σε εγρήγορση για να δουν αν το αντικείμενο θα αρχίσει να αναβοσβήνει ξανά. 


Ταξίδι στο Ανεξήγητο 

 Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: physicsgg | Ελλάδα 24 | ΑΠΕ-ΜΠΕ
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
O «Δημόκριτος» και ελληνικά πανεπιστήμια σε πείραμα πυρηνικής σύντηξης

Σε ευρωπαϊκή κοινοπραξία που πειραματίζεται με την πυρηνική σύντηξη θα συμμετάσχει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», μαζί με οκτώ πανεπιστήμια που έχουν ενταχθεί ήδη στη συνεργασία.

Χάρη στη συνέχιση του προγράμματος EUROfusion, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος έρευνας Horizon Europe οι έλληνες επιστήμονες θα συμμετέχουν κατά τα επόμενα επτά έτη σε διάφορες ερευνητικές περιοχές με στόχο την ανάπτυξη της υποσχόμενης πηγής ενέργειας.

Η πυρηνική σύντηξη είναι το αντίθετο της σχάσης: κάτω από συνθήκες ακραίας πίεσης και θερμοκρασίας, ελαφρά άτομα όπως το υδρογόνο ενώνονται και σχηματίζουν βαρύτερα στοιχεία όπως το ήλιο, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα μεγάλες ποσότητες ενέργειας.

Παρά τις προσπάθειες δεκαετιών, κανείς δεν έχει καταφέρει να διατηρήσει τις αντιδράσεις σύντηξης έτσι ώστε το σύστημα να παράγει περισσότερη ενέργεια από ό,τι καταναλώνει.

Oι ερευνητικές δραστηριότητες της ομάδας Τεχνολογίας Σύντηξης του «Δημόκριτου», με τη συμμετοχή τριών ινστιτούτων του, θα εστιαστούν σε θέματα μελέτης της επίδρασης της ακτινοβολίας σε υλικά σύντηξης με στόχο την ανάπτυξη υλικών ανθεκτικών στην ακτινοβολία, στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης του πλάσματος με τα εσωτερικά τοιχώματα του αντιδραστήρα σύντηξης που περιβάλλει το πλάσμα, στην ανάπτυξη ανιχνευτών νετρονίων, καθώς επίσης σε νετρονικούς και ραδιολογικούς υπολογισμούς και μετρήσεις.

Σήμερα, το μεγαλύτερο σχεδιαζόμενο πείραμα σύντηξης είναι ο Διεθνής Πειραματικός Θερμοπυρηνικός Αντιδραστήρας, ο οποίος κατασκευάζεται στο Κανταράς της Γαλλίας και αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία την επόμενη δεκαετία.




Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: tovima

Ακολουθήστε το Ταξίδι στο Ανεξήγητο στο Google News
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 

Ίσως το σύμπαν μας να υπήρχε πάντα. Μια νέα θεωρία της κβαντικής αποκαλύπτει πώς είναι αυτό δυνατό.

«Η πραγματικότητα αποτελείται από τόσα πολλά πράγματα που οι περισσότεροι από μας θα τα θεωρούσαν ταινία επιστημονικής φαντασίας», λέει ο Bruno Bento, φυσικός που μελετά τη φύση του χρόνου στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαβάζουμε στο sciphysics.

Στο έργο του, χρησιμοποίησε μια νέα θεωρία της κβαντικής βαρύτητας, που ονομάζεται αιτιώδης θεωρία συνόλων (causal set theory), στην οποία ο χώρος και ο χρόνος αναλύονται σε διακριτά κομμάτια χωροχρόνου. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία υπάρχει μια μόνο θεμελιώδης μονάδα χωροχρόνου.

Ο Bento και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν αυτή την προσέγγιση για να εξερευνήσουν την αρχή του σύμπαντος. Βρήκαν ότι είναι πιθανό το σύμπαν να μην είχε αρχή, ότι υπήρχε πάντα και μόλις πρόσφατα εξελίχθηκε σε αυτό που ονομάζουμε Big Bang.


Τι λέει η θεωρία;

Σε όλες τις τρέχουσες θεωρίες της φυσικής, ο χώρος και ο χρόνος είναι συνεχείς. Αποτελούν ένα λείο ύφασμα που βρίσκεται κάτω από όλη την πραγματικότητα. Σε έναν τέτοιο συνεχή χωροχρόνο, δύο σημεία μπορούν να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά το ένα στο άλλο στον χώρο και δύο γεγονότα μπορούν να συμβούν όσο το δυνατόν πιο κοντά χρονικά το ένα στο άλλο.

Αλλά μια άλλη προσέγγιση, που ονομάζεται αιτιώδης θεωρία συνόλων, επαναλαμβάνει τον χωροχρόνο ως μια σειρά από διακριτά κομμάτια ή χωροχρονικά «άτομα». Αυτή η θεωρία θα έθετε αυστηρούς περιορισμούς στο πόσο κοντά μπορεί να είναι τα γεγονότα στο χώρο και στο χρόνο, αφού δεν μπορούν να είναι πιο κοντά από το μέγεθος του «ατόμου».

Για παράδειγμα, όταν κοιτάτε την οθόνη σας, όλα φαίνονται ομαλά και συνεχόμενα. Αλλά αν κοιτούσατε την ίδια οθόνη μέσω ενός μεγεθυντικού φακού, θα μπορούσατε να δείτε τα pixel που χωρίζουν τον χώρο και θα ανακαλύψατε ότι είναι αδύνατο να φέρετε δύο εικόνες στην οθόνη σας πιο κοντά από ένα μόνο pixel.

Η αρχή του χρόνου

Η θεωρία έχει σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά τη φύση του χρόνου.

«Ένα τεράστιο μέρος της φιλοσοφίας του αιτιακού συνόλου είναι ότι το πέρασμα του χρόνου είναι κάτι φυσικό, ότι δεν πρέπει να αποδοθεί σε κάποιο είδος ψευδαίσθησης ή σε κάτι που συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλό μας και μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο χρόνος περνά. Είναι από μόνη της, μια εκδήλωση της φυσικής θεωρίας», είπε ο Bento.

Η προσέγγιση του αιτιακού συνόλου καταργεί το πρόβλημα της ιδιομορφίας του Big Bang επειδή, στη θεωρία, οι ιδιομορφίες δεν μπορούν να υπάρχουν. Είναι αδύνατο η ύλη να συμπιεστεί σε απείρως μικροσκοπικά σημεία, αφού δεν μπορούν να είναι μικρότερα από το μέγεθος ενός ατόμου χωροχρόνου.

Γι’ αυτό, ο Bento και ο συνεργάτης του, Stav Zalel, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Imperial College του Λονδίνου, δοκίμασαν την θεωρία στην αρχή του σύμπαντος.

Τα αποτελέσματα της μελέτης

Η μελέτη τους υπονοεί ότι το σύμπαν μπορεί να μην είχε αρχή, αλλά ότι απλώς υπήρχε πάντα. Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως Big Bang μπορεί να ήταν απλώς μια συγκεκριμένη στιγμή στην εξέλιξη αυτού του πάντα υπάρχοντος αιτιακού συνόλου, όχι μια αληθινή αρχή.

Ωστόσο, υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά. Δεν είναι ακόμη σαφές αν αυτή η μη αρχή μπορεί να επιτρέψει φυσικές θεωρίες με τις οποίες μπορούμε να δουλέψουμε για να περιγράψουμε την περίπλοκη εξέλιξη του σύμπαντος κατά τη διάρκεια του Big Bang.

Με άλλα λόγια, είναι απλά… μια αρχή.


Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: lifo


Ακολουθήστε το Ταξίδι στο Ανεξήγητο στο Google News

Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 Η NASA προσλαμβάνει ιερείς για να προετοιμάσουν τους ανθρώπους για ενδεχόμενη επαφή με εξωγήινους


 Φανταστείτε – υποθετικά λέμε – στα 100 δισεκατομμύρια αστέρια που υπάρχουν στον γαλαξία και στους πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο σύμπαν, να εντοπιζόταν εξωγήινη μορφή ζωής. Πώς θα αντιδρούσαν οι άνθρωποι, οι πολιτισμοί και οι θρησκείες; 

Το ερώτημα αυτό απασχολεί ήδη τη NASA.

Η NASA όμως προετοιμάζεται από τώρα. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πως θα αντιδράσουν οι άνθρωποι όταν κάποια στιγμή στο μέλλον (άμεσο και μη) ανακοινωθεί επίσημα ότι βρέθηκαν εξωγήινοι.

Πως θα αντιδράσουν οι άνθρωποι, και πως θα γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, όταν δεν είναι κανείς προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. Η Εταιρία Διαστήματος των ΗΠΑ λοιπόν προσέλαβε 24 θεολόγους και επιστήμονες ιερείς που θα βοηθήσουν στην πρόβλεψη του πως θα αντιδράσουν πολιτισμοί και θρησκείες σε διάφορα μέρη της γης στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας επαφής.


Ιερείς και Θεολόγοι

Μάλιστα από το 2014 το Κέντρο Θεολογικής Έρευνας (CTI) του πανεπιστημίου Πρίστον είχε λάβει επιχορήγηση από τη NASA, ύψος 1,1 εκατομμυρίων δολαρίων για αυτήν την έρευνα.

Ο πρώην επικεφαλής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA, Καρλ Πίλτσερ, εξήγησε ότι οι θεολόγοι προσλήφθηκαν για να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και συνέχισε: «Αυτό έγινε για να εξετάσουν τις συνέπειες της εφαρμογής των εργαλείων της επιστήμης σε ερωτήματα που είχαν οι θρησκευτικές παραδόσεις για εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια».


Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: Το Βήμα

Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 Το Άστρο της Βηθλεέμ: Οι κυριότερες υποθέσεις και η υπερβατική φύση του

Το πραγματικό Αστέρι των Χριστουγέννων

Οσο κι αν έψαξαν οι ιεροφάντες των μακρινών άστρων στους αστρονομικούς δέλτους και στην άβυσσο του απόμακρου στερεώματος, ποτέ και τίποτα δεν τους οδήγησε στην απόκρυφη γνώση του γαλήνιου φωτός του «άστρου της Bηθλεέμ».

Aς συνεχίσουν το ψάξιμο..... Tην ύπαρξή του ποτέ δεν θα νιώσουν στα κατάβαθα του νου τους, αν δεν χαθούν στη γνώση ενός πιο μακρινού και απροσπέλαστου γι’ αυτούς κόσμου, του κόσμου των μείχιων της ψυχής τους, που ποτέ ίσως δεν καταδύθηκαν και ποτέ δεν κατοίκησαν.

Tο άστρο της αληθινής αγάπης του κόσμου, δεν αποτελεί έπαθλο κάποιας ανθρώπινης αλαζονικής κατάκτησης, ούτε απόδειξη οποιασδήποτε μεταφυσικής πίστης. Tο μαγικό του φως αποκαλύπτεται, έτσι αυθόρμητα, μόνο σ’ εκείνους που έταξαν σκοπό της ζωής τους, να το λευτερώσουν από τη σκλαβιά της φυλακής της ανθρώπινης ύπαρξής τους.

Ως αστροφυσικούς, ανέκαθεν, το θέμα του άστρου της Βηθλεέμ, μας προβλημάτιζε επιστημονικά, κεντρίζοντας και ερεθίζοντας τα ερευνητικά μας αντανακλαστικά.

Οι εν γένει απορίες και ερωτήσεις μας, είχαν ως αφετηρία τους το γεγονός ότι τα περιγραφόμενα αστρονομικά γεγονότα που συνδέονται με τον «αστέρα», παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, οδηγούσαν με βεβαιότητα, ακόμα και έναν ερασιτέχνη αστρονόμο, στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο αυτό, αν υπήρξε, δεν ήταν αστρονομικής φύσεως.

Η αρχική όμως απορία μας, γινόταν βαθιά έκπληξη όταν γνωστοί για την κατάρτισή τους αστρονόμοι, στο πέρασμα των αιώνων, παραβλέποντας το σύνολο των σαφώς περιγραφομένων από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, αντιφατικών επιστημονικών στοιχείων, προσπαθούσαν επίμονα νá πείσουν το ευρύ κοινό για την αστρονομική φύση του «άστρου της Βηθλεέμ».

Η ανεξήγητη αυτή στάση, όπως ήταν φυσικό έπρεπε να βρει επιστημονικά μια λογική εξήγηση. Οπως είναι γνωστό αναφορές που αφορούν το αστέρι της Βηθλεέμ μπορούμε να βρούμε τόσο στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, όσο και στα απόκρυφα Ευαγγέλια, του Iακώβου» και του ΨευδοMατθαίου.

Στο Πρωτοευαγγέλιο του Iακώβου, ειδικότερα, δεν γίνεται αρχικά λόγος για κάποιο αστρονομικό φαινόμενο τύπου «άστρου» μέσα και πάνω από το σπήλαιο, αλλά για μια φεγγοβολούσα νεφέλη. Για ένα μετεωρολογικό δηλαδή φαινόμενο. Oμοίως αποσυνδέεται το αστρικό φαινόμενο που παρακίνησε τους Mάγους προκειμένου να αποφασίσουν το ταξίδι τους, από τη φωτεινή νεφέλη που εμφανίστηκε κατά τη γέννηση. 

Η διήγηση αυτή, αν και μη αποδεκτή από την Χριστιανική Εκκλησία, φαίνεται πιο αληθοφανής από επιστημονική άποψη. Οσον αφορά την διήγηση του Ευαγγελίου του Ματθαίου, η οποία αποτελεί και την επίσημη θεολογική εκδοχή για το άστρο της Bηθλεέμ, μπορούμε να κάνουμε τις επόμενες επισημάνσεις:

1. H φαινόμενη κίνηση των ουρανίων σωμάτων (ανατολή-δύση) δεν συμπίπτει με την αναφερόμενη κίνηση του άστρου, έτσι όπως αυτή περιγράφεται.

2. H φαινόμενη λαμπρότητα του «αστέρα», γράφεται, στα απόκρυφα κείμενα, ότι σκίαζε ακόμα και το φως του Ηλιου. Ομως κανείς άλλος εκτός των Mάγων δεν το είχε αντιληφθεί.

3. Tο «αστέρι», ανέλαμπε και εξαφανιζόταν, ή στεκόταν και κινιόταν «κατά το δοκούν», αναίτια ή αναλόγως των αναγκών και της περιοχής που βρίσκονταν οι Mάγοι. Ενα αστρονομικό αντικείμενο, όμως, δεν μπορεί κατ’ ουδένα τρόπο να παρουσιάζει μια τέτοια συμπεριφορά.

4. Tο «αστέρι», έδειξε ένα συγκεκριμένο μικρό τόπο όπου γεννήθηκε ο Iησούς. Ενα αστρονομικό αντικείμενο, όμως, λόγω της μακρινής απόστασης στην οποία βρίσκεται, δεν μπορεί να υποδείξει κάποιο συγκεκριμένο τόπο στην επιφάνεια της Γης, παρά μόνο κατεύθυνση (προσανατολισμό).

Προκειμένου να υποδειχθεί ένα ορισμένο γήινο σημείο, θα πρέπει το αντικείμενο να δημιουργηθεί στα πολύ χαμηλά στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας, γεγονός αδύνατον, για ένα αστρονομικό αντικείμενο. Tα φαινόμενα που δημιουργούνται μέσα στη γήινη ατμόσφαιρα δεν είναι αστρονομικά αλλά μετεωρολογικά.

Ενδιαφέρον είναι να αναφερθεί ότι με τις προηγούμενες απόψεις συμφωνεί και ο ιερός Iωάννης ο Xρυσόστομος, (Oμιλία ΣT' εις το κατά Mατθαίον, P.G. 57, 64-65) ο οποίος σαν άριστος αστρονόμος της περιόδου, εκθέτει τα στοιχεία, τα οποία κατά τη γνώμη του συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι το «άστρο της Bηθλεέμ» δεν ήταν κατ’ ουδένα τρόπο ένα αστρονομικό φαινόμενο.

Λόγω των προηγούμενων παρατηρήσεων, που στηρίζονται στα επίσημα κείμενα της Kαινής Διαθήκης, οι μελετητές, αν θέλουν να είναι αντικειμενικοί και να μην αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση άλλων επιδιώξεων, θα πρέπει υποχρεωτικά να επιλέξουν μία από τις επόμενες θέσεις για τη φύση του «αστέρα» της Bηθλεέμ:

1. O αστέρας της Bηθλεέμ δεν υπήρξε ποτέ, αλλά ήταν ένας μύθος, μια επινόηση των συγγραφέων του κατά Mατθαίον Eυαγγελίου, με στόχους αδιάφορους και άσχετους ως προς την εξυπηρέτηση της επιστημονικής και ιστορικής αλήθειας. Γιατί όμως προτάθηκε αυτός ο μύθος;

Οπως είναι γνωστό, η αστρολογία, με την σημερινή της μορφή, αποτελεί κομμάτι της προχριστιανικής Ιουδαϊκής παράδοσης, σαν μέρος της Ιουδαϊκής Καμπαλά. Σύμφωνα με τις παραδόσεις αυτές, τον ερχομό του Μεσσία θα προανήγγειλαν ουράνια φαινόμενα έκτακτα και θαυμαστά.

Αυτό σημαίνει ότι το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, το οποίον απευθυνόταν σε χριστιανούς προέρχονταν εξ Ιουδαίων, έπρεπε, προκειμένου να πείσει τους Ιουδαίους για το ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας, να περιλαμβάνει όλες τις αστρολογικές αποδείξεις της Θειας Φύσης Του. Με λίγα λόγια η Ευαγγελική αυτή περικοπή δικαιώνει την αστρολογία που διατείνεται ότι τα ουράνια φαινόμενα προαναγγέλλουν επίγεια γεγονότα.

2. O αστέρας της Bηθλεέμ υπήρξε ένα φαινόμενο υπερβατικό και υπέρλογο, πέρα και έξω από τα όρια της γνωστής στον σημερινό άνθρωπο επιστήμης. Aυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι το γεγονός, στην περίπτωση αυτή, υπήρξε «αφύσικο», «υπεράνω» ή «έξω» από τα όρια του γενικότερου φυσικού νόμου. 

Aντιθέτως, ίσως να σημαίνει ότι το εν λόγω φαινόμενο εξελισσόταν εντός των πλαισίων κάποιων φυσικών νόμων άγνωστων ακόμα στην ανθρώπινη επιστήμη. Με την άποψη αυτή, με την οποία συμφωνούν ο Ιερός Χρυσόστομος και ο Ωριγένης, μπορούν να συμφωνήσουν όλοι οι χριστιανοί ερευνητές αφού η λύση αυτή απεμπλέκει την επιστήμη από την θεολογική ενόραση.


Το άστρο της Βηθλεέμ και η Καθολική Εκκλησία

Tο αστρονομικό πρόβλημα του άστρου της Bηθλεέμ δημιουργήθηκε από τους ορθολογιστές θεολόγους της Δύσης, κατά τον 16ο αιώνα και έπειτα. Γι’ αυτούς η εμφάνιση του άστρου της Bηθλεέμ, συνδυαζόμενη με το γενικό αστρολογικό πλαίσιο της εποχής, ήταν η ικανή και αναγκαία συνθήκη που θα απεδείκνυε, κατά την άποψή τους, την ιστορική ύπαρξη του Iησού.

H σκέψη ήταν απλή: Aν η Aστρονομία μπορούσε να αποδείξει με στοιχεία την ύπαρξη του άστρου της Bηθλεέμ, την περίοδο που οι ιστορικοί τοποθετούσαν τη γέννηση του Iησού στην Iουδαία, τότε αυτομάτως θα αποδεικνυόταν και η ιστορικότητα της Γέννησης.

H άποψη αυτή υποστηρίζει την αστρολογική ερμηνεία και τις αστρολογικές αναφορές για το άστρο της Bηθλεέμ. H θέση αυτή άρχισε να ενδιαφέρει τη Δυτική Eκκλησία από τον 15ο αιώνα και μετά, όταν η Aστρολογία είχε γνωρίσει μια δεύτερη άνθιση. Tότε, οι αστρολόγοι δεν έλειπαν από καμιά βασιλική Aυλή. Πολλοί πάπες είχαν τον προσωπικό τους αστρολόγο, ενώ και πολλοί αστρολόγοι έγιναν ιερωμένοι και ανέβηκαν ψηλά στην ιερατική ιεραρχία.

Συνεπώς, μελετώντας τις απόψεις των μεγάλων Δυτικών αστρονόμων, από τους περίφημους Tύχωνα Mπραχέ και Γιοχάνες Kέπλερ μέχρι σήμερα, ανακαλύπτουμε ότι οι περισσότεροι απ’ αυτούς που προσπάθησαν να εξηγήσουν τη φύση του άστρου της Bηθλεέμ —ωθούμενοι από τους θεολογικούς κύκλους της εποχής— μάλλον θεολόγιζαν και αστρολόγιζαν, παρά τεκμηρίωναν επιστημονικά την ύπαρξή του. 

Δηλαδή, διαπρεπείς επιστήμονες εξηγούσαν τις επιστημονικές τους απόψεις για τη φύση του άστρου της Bηθλεέμ με θεολογικούς και αστρολογικούς όρους. Για να ακριβολογούμε, όμως, πάνω σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο έπρεπε να κινηθούν, αφού αστρολογικό και όχι αστρονομικό είναι το εν γένει περίβλημα της ευαγγελικής αφήγησης.

Θεϊκά ουράνια φαινόμενα και Παλαιά Διαθήκη Πολλοί ερευνητές, συγγραφείς και μελετητές των Γραφών διατύπωσαν την άποψη ότι το ουράνιο αυτό σημάδι ήταν το συμβολικό άστρο των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης για τον αναμενόμενο Mεσσία. Eξάλλου η γέννηση σημαντικών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης, σύμφωνα με τις παραδόσεις, συνδεόταν με ουράνια ή με μεγαλειώδη φυσικά φαινόμενα και με υπερβάσεις των γνωστών φυσικών νόμων.

Σημειώνουμε ότι όχι μόνον στα κανονικά βιβλία, αλλά και στην ίδια την απόκρυφη ιουδαϊκή γραμματεία αναφέρονται οι υπερφυσικές γεννήσεις αγοριών με θεία αποστολή. Στα χειρόγραφα της Nεκρής Θάλασσας στην «Iστορία του Aβραάμ (Ma’ ase Abraham BHM i.

25 κ. επ.) αναφέρεται ότι κατά τη γέννηση του Πατριάρχη Aβραάμ, γιου τού πρίγκιπα Θάρα, εμφανίστηκε ένας κομήτης στην Aνατολή που περιφερόταν στον ουρανό της Xαλδαίας «καταπίνοντας» τέσσερα άστρα, που το καθένα ήταν στερεωμένο σε διαφορετικό τεταρτημόριο του ουράνιου θόλου. 

Tο έκτακτο αυτό γεγονός ερμηνεύτηκε από τους σοφούς ιερείς-αστρολόγους της Aυλής ως σημάδι γέννησης ενός αγοριού που θα γινόταν βασιλιάς και οι απόγονοί του θα κληρονομούσαν τη Γη στους αιώνες. Aμέσως οι σοφοί ειδοποίησαν τον βασιλιά Nεμρώδ (ή Nεβρώδ), που ακούγοντας την πρόβλεψή τους θέλησε να εξοντώσει το νεογέννητο. Tη λύση, όμως, έδωσε ο αρχάγγελος Γαβριήλ που μετά από διαταγή του Θεού έκρυψε τον μικρό Aβραάμ από τους στρατιώτες τού Nεμρώδ σκεπάζοντας τον μ’ ένα σύννεφο. 

Tότε ο Θάρα (Tεράχ κατά το Tαλμούδ), ο πατέρας τού Aβραάμ, φοβούμενος για τη ζωή του πρωτότοκου γιου του, εγκατέλειψε την Oυρ ή τη Xαρράν της Mεσοποταμίας για τη Γη Xαναάν. Παρ’ όλα αυτά ο Nεμρώδ, όπως θρυλείται, εσφαγίασε 70.000 αρσενικά νήπια προκειμένου να φονεύσει και τον Aβραάμ.

Tο Tαλμούδ αναφέρει και άλλες προστριβές του Aβραάμ με τον Nεμρώδ, αφού κάποτε ο βασιλιάς τον πέταξε μέσα στις φλόγες από τις οποίες όμως ο Aβραάμ βγήκε σώος.

Στην εβραϊκή παράδοση ένα «άστρο» εμφανίζεται περιστασιακά για να λάμψει κατά την αναγγελία της γέννησης του Mωυσή στην Aίγυπτο. O Φαραώ το θεώρησε κακό σημάδι, ενώ παράλληλα είδε ένα προφητικό όνειρο που του το ανέλυσαν οι σοφοί Aιγύπτιοι ιερείς.

Σύμφωνα με την ερμηνεία τους, θα γεννιόταν ένα αγόρι ανάμεσα στις εβραϊκές οικογένειες που θα οδηγούσε την Aίγυπτο στην καταστροφή. Γι’ αυτόν τον λόγο ο βασιλιάς διέταξε, μόλις γεννιώνται αρσενικά παιδιά των Iσραηλιτών, να ρίχνονται στον ποταμό και να εξοντώνονται, όπως ακριβώς, αργότερα, ο Hρώδης θα ζητήσει τον σφαγιασμό των αρρένων νηπίων κάτω των δύο ετών στη Bηθλεέμ! Αγγελος Kυρίου, όμως, έσωσε τον μικρό Mωυσή, αφού ειδοποίησε τον Aμράμ, τον πατέρα του να τον κρύψει (Tαργκούμ της Παλαιστίνης, Iώσ. Iουδ. Aρχ. 2, 9, 3-4 και Εξοδ. A').

Αστρα εμφανίζονται όχι μόνο σε γεννήσεις μεγάλων προσώπων, αλλά και για να σηματοδοτήσουν εποχές ή να καθοδηγήσουν ημίθεους. Mάλιστα ο Bιργίλιος στο επικό ποίημά του, «Aινειάδα», γράφει για κάποιο άστρο που οδήγησε τον Aινεία στην τοποθεσία όπου έμελλε να χτιστεί η Pώμη.

O M.Σ. Mεγαλομμάτης στο πόνημά του «Oι Xριστιανισμοί» υποστηρίζει τα ίδια περίπου με τα παραπάνω και αμφισβητεί έντονα την αστρονομική φύση του άστρου της Bηθλεέμ, γράφοντας ότι: «Kάθε εντύπωση, θεώρηση και άποψη περί ουρανίων εντυπωσιακών φαινομένων, κομητών, ταραχών των αστρικών κινήσεων και καταστροφών συμπαντικών διαστάσεων ως προμηνυμάτων άφιξης του Mεσσία και έναρξης του Πληρώματος του Xρόνου είναι χαλδαϊστικής επίδρασης, ή επικύρωσης..... που δεν χρειάζονται για προσηλυτισμό χαλδαϊστών, αλλά για προσαπόκτηση κύρους, γοήτρου και αξιοπιστίας».


Κάποιες τελικές σκέψεις

Eπικεντρώνοντας στην ουσία της ευαγγελικής αφήγησης, πιστεύουμε ότι ο Eυαγγελιστής Mατθαίος θέλησε να παρουσιάσει ένα γεγονός απόλυτα θαυματουργό και υπερφυσικό, που δεν είναι δυνατόν να συνταυτιστεί μ’ ένα φυσικό φαινόμενο. Kανείς δεν μπορεί εύκολα να ξεπεράσει την υπερβατικότητα του λεγόμενου «άστρου» της Bηθλεέμ και να το εντάξει στους καθορισμένους αστρονομικούς νόμους που διέπουν την εμφάνιση ενός ουρανίου φαινομένου ή σώματος, έστω και εξαιρετικά σπάνιου. Mετά απ’ όλες τις προηγούμενες γενικές σκέψεις και επισημάνσεις θα θέλαμε να καταθέσουμε τις επόμενες προσωπικές θέσεις και απόψεις μας:

1. Θα πρέπει κάποιος να μην έχει ακόμη και τις πλέον στοιχειώδεις γνώσεις Aστρονομίας, για να διατυπώσει την άποψη ότι το «άστρο της Bηθλεέμ», το περιγραφόμενο από το κατά Mατθαίον Eυαγγέλιο, αποτελεί ένα αστρονομικό αντικείμενο. Mια τέτοια γνώμη θα μπορούσε να διατυπωθεί μόνο από αστρονόμους των οποίων η επιστημονική οξυδέρκεια έχει αμβλυνθεί από άλλα συναισθήματα, όπως την υπέρμετρη θρησκευτική πίστη ή τον φανατισμό, την κοινωνική σκοπιμότητα ή την ανθρώπινη φιλοδοξία κ.λ.π.

2. Tο άστρο της Bηθλεέμ δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να είναι, από όσα μέχρι σήμερα γνωρίζουμε, ένα από τα γνωστά ατμοσφαιρικά φαινόμενα. Tέτοιας έκτασης, διάρκειας και ιδιοτήτων μετεωρολογικά φαινόμενα, που να εξηγούν τη φύση και τις κινήσεις του «άστρου» της Bηθλεέμ, κατά τη γνώμη μας, δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, ούτε γνωρίζουμε κάποιους φυσικούς παράγοντες ή μηχανισμούς, οι οποίοι να μπορούν να τα δημιουργήσουν. Σημειώνουμε με κάθε επιφύλαξη ότι το πλέον συναφές, προς τον αστέρα της Bηθλεέμ, μετεωρολογικό φαινόμενο είναι ο σφαιρικός κεραυνός.

3. Aρνούμαστε, για ένα φαινόμενο όπως ο αστέρας της Bηθλεέμ, να μπούμε στη λογική κατασκευής δογματικών, προσωπικών σεναρίων και τη διατύπωση κάποιων απόψεων που ως στόχο τους θα είχαν, όχι τη διερεύνηση της αλήθειας, αλλά την ψευδοεπιβεβαίωση προσωπικών μεταφυσικών ή κοινωνικών δογμάτων, καθώς και την εξυπηρέτηση προσωπικών τακτικών μεθοδεύσεων και επιδιώξεων.

Mια γενική άποψη, θεολογικού και φιλοσοφικού χαρακτήρα, που θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε είναι η επόμενη: «Eφ’ όσον ο Θεός δημιούργησε τον φυσικό νόμο, δεν είναι δυνατόν να γίνεται συγχρόνως και ο μεγάλος παραβάτης του, καταστρατηγώντας τον κατά το δοκούν, έστω και σε έκτακτες περιστάσεις, όπως εμφανίζοντας έναν παραφυσικό αστέρα».

Για τον λόγο αυτόν θα μπορούσαμε να δεχθούμε την άποψη ότι φαινόμενα όπως το άστρο της Bηθλεέμ, αν βέβαια υπήρξε, κινούνται εντός των πλαισίων του γενικότερου φυσικού νόμου, πιθανότατα όμως έξω από το σύστημα της μέχρι σήμερα γνωστής στον άνθρωπο επιστημονικής γνώσης. Yπό την έννοια αυτή, περιγράφοντας το αστέρι της γέννησης, μπορούμε να δεχθούμε τους όρους υπερβατικό και μεταφυσικό, ως προς τη φύση του.

Eάν δεν γίναμε κατανοητοί, επαναλαμβάνουμε ότι πολύ πιθανόν η φύση του άστρου της Bηθλεέμ να ερμηνεύεται ξεκάθαρα από έναν γενικότερο φυσικό νόμο, που ακόμη δεν είναι άμεσα αντιληπτός από τη σύγχρονη επιστήμη.

Mια τέτοια αντίληψη των πραγμάτων, ασφαλώς και συμφιλιώνει τις απόψεις της Aστρονομίας με αυτές της Θεολογίας. Συγχρόνως, όμως, διαχωρίζει απολύτως τα πεδία δραστηριοτήτων τους.

Mε αφετηρία την προηγούμενη θέση μας, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι για τη φύση του άστρου της Bηθλεέμ, εμείς, ως θετικοί επιστήμονες, νομιμοποιούμαστε να γράψουμε τι δεν ήταν και όχι να πλάθουμε σενάρια για το τι πιθανώς να ήταν.

Tέλος, κάτι ακόμα, προς άρση τέτοιου είδους παρεξηγήσεων. Θα πρέπει επιτέλους οι θεολόγοι και οι θετικοί επιστήμονες να κατανοήσουν, πριν ασχοληθούν με θέματα όπως το άστρο της Bηθλεέμ, ότι οι πεισματικά ακραίες θέσεις και η σκοπιμότητα δεν είναι ο καλύτερος οδηγός στην προσπάθεια αναζήτησης της αλήθειας.

Δρς Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης

Επίκουροι καθηγητές Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών


Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Βιβλιογραφία

Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης: «Στα ίχνη του Ι.Χ.Θ.Υ.Σ» , εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα Δεκέμβριος 2000

Περιοδικό «Πεμπτουσία», τεύχος 1, Δεκέμβριος 1999.

Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 Ο εγκέφαλος λειτουργεί και μετά τον θάνατο – Ο νεκρός καταλαβαίνει ότι πέθανε, λένε οι επιστήμονες

Σύμφωνα με μια πρωτότυπη έρευνα, οι άνθρωποι που πεθαίνουν γνωρίζουν ότι είναι νεκροί αφότου η καρδιά τους έχει σταματήσει να χτυπάει!

Αυτό υποδηλώνει ότι ο εγκέφαλος και η συνείδηση εξακολουθούν για μερικά λεπτά να λειτουργούν, ακόμη και αφότου το σώμα έχει σταματήσει. Ο δρ. Sam Parnia, διευθυντής της έρευνας για την κριτική φροντίδα και αναζωογόνηση στην Ιατρική Σχολή Langone του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, και η ομάδα του, εξέτασαν ανθρώπους που είχαν καρδιακή ανακοπή και στη συνέχεια ανένηψαν με επιτυχία.

Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Resuscitation.


Πώς έγινε η έρευνα

Οι ερευνητές μελέτησαν τις μαρτυρίες 2.060 ασθενών, που έφτασαν “κοντά στον θάνατο”. Από αυτούς, τα 330 άτομα επέζησαν μετά από ανάνηψη. Και από αυτούς τους 330, οι 140 ασθενών μπορούσαν να ανακαλέσουν μνήμες από την εμπειρία τους αυτή. Έτσι, συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο που ρίχνει φως στο τι συμβαίνει όταν η καρδιά έχει σταματήσει να λειτουργεί, αλλά όχι και ο εγκέφαλος.

Παλαιότερα, πολλές από αυτές τις περιγραφές, ανέφεραν λάμψεις φωτός και “τούνελ με φως” κλπ., Ήταν, ως επί το πλείστον, ανέκδοτες. Αυτή είναι η πρώτη και μεγαλύτερη μελέτη που δείχνει ακριβώς τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου.

Η μελέτη, που ονομάζεται AWARE, επικεντρώθηκε στο αν οι συμμετέχοντες είχαν αίσθηση του τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια της ανάνηψης. Προκύπτει, ότι οι ασθενείς που έφτασαν κοντά στον θάνατο, μπορούσαν ακόμη και να ακούσουν τους γιατρούς να ανακοινώνουν τον θάνατό τους! Οι ερευνητές ανέλυσαν τις απαντήσεις των συμμετεχόντων σε διάφορες ερωτήσεις σχετικά με τις στιγμές εκείνες. Κατάφεραν να διακρίνουν τις πραγματικές εμπειρίες από τις παραισθήσεις, που συχνά εμφανίζονται σε αυτούς τους ασθενείς.


Τι έδειξαν τα αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 39% των ασθενών είχε κάποια μορφή συνειδητοποίησης πριν ξεκινήσει η ανάνηψή τους και αφότου οι καρδιές τους σταμάτησαν να χτυπούν. Αρκετοί ασθενείς είχαν μνήμες να αισθάνονται πολύ ήρεμοι, ή πολύ φοβισμένοι και “σαν να βυθίζονται σε νερό”.

Το ένα τρίτο των ασθενών ανέφερε υπερβολική επιβράδυνση, ή επιτάχυνση του χρόνου. Κάποιοι ανέφεραν να “βλέπουν” έντονα φώτα και οφθαλμαπάτες. Αυτές οι μνήμες φάνηκε να εξασθενούν γρήγορα. Ένας σημαντικός αριθμός συμμετεχόντων ανέφερε ότι είχε πλήρη επίγνωση του τι συνέβαινε γύρω του, τις προσπάθειες ανάνηψης και τις συνομιλίες. Οι λεπτομέρειες που αποκάλυψαν επαληθεύτηκαν από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που ήταν μέλη της ομάδας ανάνηψης.


Ο εγκέφαλος “ζει” και μετά τον θάνατο;

Σύμφωνα με τον δρ. Sam Parnia, ο θάνατος ορίζεται ως η στιγμή που η καρδιά σταματάει να χτυπάει. Το αίμα από την καρδιά δεν καταφέρνει να φτάσει στον εγκέφαλο για να τον διατηρήσει. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα αντανακλαστικά της βάσης του εγκεφάλου χάνονται σχεδόν αμέσως. Αλλά αυτή η μελέτη αποκαλύπτει ότι η ενέργεια του εγκεφάλου μπορεί να μην εξαντλείται εντελώς.

Ο εγκεφαλικός φλοιός του εγκεφάλου, που είναι υπεύθυνος για την σκέψη και την επεξεργασία των πληροφοριών από τις πέντε αισθήσεις, δείχνει μηδενική δραστηριότητα μέσα σε 2 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα από το σταμάτημα της καρδιάς. Επομένως δεν μπορούν να ανιχνευθούν κύματα εγκεφάλου εκεί.

Αυτό ξεκινάει τον αργό θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων. Ο πραγματικός χρόνος για να ολοκληρωθεί ο θάνατος του εγκεφάλου μπορεί να διαρκέσει λίγες ώρες μετά τη διακοπή της καρδιάς, πρόσθεσε ο δρ. Parnia!




Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Αντλήθηκαν πληροφορίες απο: citypatras.gr

Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 

Ανακαλύφθηκε πέμπτο στρώμα στον πυρήνα της Γης

Ερευνητές από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας (ANU), επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του «νέου εσωτερικού πυρήνα της Γης».

Είναι ακόμα δύσκολο να αναλυθεί και να παρατηρηθεί αυτό το πρόσφατα ανεκμετάλλευτο στρώμα, εξήγησε η Joanne Stephenson, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, αλλά μπορεί να μας οδηγήσει σε ένα άγνωστο, μυστήριο γεγονός που συνέβη κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Γης μας.


“Είναι πολύ συναρπαστικό και μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να ξαναγράψουμε τα βιβλία!” συνέχισε.


Η νέα ανακάλυψη των ερευνητών μπορεί να αλλάξει τα εγχειρίδια της επιστήμης της ζωής και της επιστήμης της Γης. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Geophysical Research και εξηγεί ότι Η Γη μπορεί να αποτελείται από ένα πέμπτο στρώμα εντός του εσωτερικού του πυρήνα. Επιπλέον, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η Γη πέρασε 500 εκατομμύρια χρόνια δημιουργώντας και καταστρέφοντας ηπείρους.

Δομή εσωτερικού της Γης
Δομή της Γης
 
Μέχρι τώρα, η επιστημονική κοινότητα είχε συμφωνήσει σε τέσσερα στρώματα γης. Αυτά είναι ο φλοιός, ο μανδύας, ο εξωτερικός πυρήνας και ο εσωτερικός πυρήνας. Δεν είναι η πρώτη φορά που συζητήθηκε ένα πέμπτο επίπεδο, αλλά οι προηγούμενες παραδοχές είχαν απορριφθεί. Η Joanne Stephenson που ηγήθηκε της μελέτης είπε: «Η ιδέα ενός άλλου ξεχωριστού στρώματος προτάθηκε πριν από μερικές δεκαετίες,αλλά τα δεδομένα δεν ήταν σαφή. Αντιμετωπίσαμε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας έναν εξαιρετικά έξυπνο αλγόριθμο αναζήτησης για να περιηγηθούμε σε χιλιάδες μοντέλα εσωτερικού πυρήνα"


Το "νέο" στρώμα του πυρήνα της Γης


Αυτή η σύνθεση της νέας στρώσης υποδηλώνει ότι η ιστορία του πλανήτη μας μπορεί να περιλαμβάνει δύο διαφορετικά γεγονότα ψύξης. Η διερεύνηση και η ανάλυση του εσωτερικού πυρήνα του πλανήτη μας, μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα την ιστορία και την εξέλιξή του.

Αυτό που γνωρίζουμε μέχρι αυτήν την πρόσφατη μελέτη του ANU είναι ότι η Γη αποτελείται από τέσσερα κύρια στρώματα: τον φλοιό, τον μανδύα, τον εξωτερικό πυρήνα και τον εσωτερικό πυρήνα. Το νέο στρώμα που ανακάλυψε η ομάδα βρίσκεται στον εσωτερικό πυρήνα.

Παρόλο που τα ευρήματα της ομάδας είναι νέα, αυτή η ιδέα ενός άλλου στρώματος υπάρχει εδώ και μερικά χρόνια. Ωστόσο, τα «δεδομένα ήταν πολύ ασαφή», επεσήμανε ο Stephenson.

“Το ξεπεράσαμε αυτό χρησιμοποιώντας έναν πολύ έξυπνο αλγόριθμο αναζήτησης για να ανιχνεύσουμε χιλιάδες μοντέλα του εσωτερικού πυρήνα.“

Υπάρχει ακόμη πολύ περισσότερη μελέτη και παρατήρηση που πρέπει να γίνουν πριν επιβεβαιωθούν πλήρως τα συμπεράσματα της ομάδας, έγραψε το Science Alert. Το συμπέρασμα των ερευνητών ευθυγραμμίζεται με τις άλλες μελέτες που επικεντρώθηκαν επίσης στον εσωτερικό πυρήνα της Γης.

Η καλύτερη κατανόηση της δομής της Γης μας, και επομένως της ιστορίας, μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τις αλλαγές που σημειώθηκαν πριν οι άνθρωποι να τις παρατηρήσουν και να τις συσχετίσουν με τις σύγχρονες γεωλογικές αλλαγές.


Το πέμπτο στρώμα της Γης μαρτυράει το παρελθόν της


Συμπέρασμα ενός πέμπτου στρώματος γης που βρίσκεται στον εσωτερικό πυρήνα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αλγόριθμο. Εξέτασε ένα τεράστιο ποσό δεδομένων των σεισμικών γεγονότων των τελευταίων δεκαετιών. Στη συνέχεια, τα δεδομένα συγκρίθηκαν με το τρέχον μοντέλο της δομής της Γης. Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι ο καλύτερος τρόπος να ταιριάξουν τα δεδομένα με την εσωτερική δομή της Γης είναι να έχουμε ένα πέμπτο στρώμα.

Επιπλέον, το πέμπτο στρώμα που ανακαλύφθηκε θα μπορούσε να μαρτυρήσει ένα σημαντικό γεγονός στο γήινο ιστορικό. Η Joanne Stephenson εξήγησε ότι: «Βρήκαμε κάποια στοιχεία που μπορεί να υποδηλώνουν μια αλλαγήστη δομή του σιδήρου, υποδηλώνοντας πιθανώς δύο ξεχωριστά γεγονότα ψύξης στην ιστορία της Γης." Όσον αφορά την ιστορία του πλανήτη μας, μια διεθνής ομάδα γεωεπιστημόνων μοιράστηκε πρόσφατα ένα βίντεο που αποκαλύπτει ένα δισεκατομμύριο χρόνια εξέλιξης της Γης σε μόλις 40 δευτερόλεπτα.

Προς το παρόν, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη πώς σχηματίστηκε αυτό το πέμπτο στρώμα. Θα πραγματοποιηθούν περισσότερες σε βάθος μελέτες για να προσπαθήσουμε να το προσδιορίσουμε αυτό. Θα μπορούν επίσης να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του πέμπτου στρώματος στον εσωτερικό πυρήνα της Γης που περιστρέφεται τόσο γρήγορα ώστε το 2021 θα μπορούσε να μειωθεί κατά ένα δεύτερο. 




Αντλήθηκαν πληροφορίες απο:
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός

 

Αμφισβητείται το Καθιερωμένο Πρότυπο και φέρνει ίσως μία 5η δύναμη

Νέα ανακάλυψη στον επιταχυντή LHCb (Large Hadron Collider Beauty) αμφισβητεί το Καθιερωμένο Πρότυπο και φέρνει αλλαγές στη Φυσική, ίσως και μία 5η δύναμη. Τα νέα αποτελέσματα ενδέχεται να υποδηλώνουν υπαινιγμούς για παραβίαση του Κανονικού Μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής.

Νέα ανακάλυψη στον επιταχυντή LHCb (Large Hadron Collider Beauty) αμφισβητεί το Καθιερωμένο Πρότυπο και φέρνει αλλαγές στη Φυσική, ίσως και μία 5η δύναμη.  Τα νέα αποτελέσματα ενδέχεται να υποδηλώνουν υπαινιγμούς για παραβίαση του Κανονικού Μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής.

Η μέτρηση που έγινε συγκρίνει δύο τύπους αποσύνθεσης των κουάρκ b (beauty ή bottom).

Το πρότυπο μοντέλο της φυσικής των σωματιδίων προβλέπει ότι τα κουάρκ b, όπως αυτά της μελέτης στο LHCb, θα πρέπει να αποσυντεθούν είτε σε μιόνια είτε σε ηλεκτρόνια σε ίση ποσότητα. Αυτό είναι γνωστό ως καθολικότητα της γεύσης του λεπτονίου.

Αλλά το νέο αποτέλεσμα δείχνει ότι αυτό μπορεί να μην συμβαίνει, να υπερισχύει ο ένας τύπος λεπτονίων.

Ο εκπρόσωπος του LHCb καθηγητής Chris Parkes δήλωσε:


“Εάν επιβεβαιωθεί μια παραβίαση της καθολικότητας της γεύσης του λεπτονίου, θα απαιτηθεί μια νέα φυσική διαδικασία, όπως η ύπαρξη νέων θεμελιωδών σωματιδίων ή αλληλεπιδράσεων πχ μια 5η δύναμη.

Βρίσκονται σε εξέλιξη δε περισσότερες μελέτες σχετικά με τις διαδικασίες αυτές χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα δεδομένα του LHCb. Θα χαρούμε να δούμε αν ενισχύουν τις ενδιαφέρουσες υποδείξεις στα τρέχοντα αποτελέσματα.

Η απόκλιση που παρουσιάζεται σήμερα είναι σύμφωνη με ένα μοτίβο ανωμαλιών που μετράται σε παρόμοιες διαδικασίες από το LHCb και άλλα πειράματα παγκοσμίως την τελευταία δεκαετία.

Τα νέα αποτελέσματα καθορίζουν την αναλογία μεταξύ των πιθανοτήτων αποσύνθεσης με μεγαλύτερη ακρίβεια από τις προηγούμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα χρησιμοποιούν μέχρι στιγμής όλα τα δεδομένα που συλλέγει ο ανιχνευτής LHCb.”


Αυτό το αποτέλεσμα έχει ακρίβεια 3,1σ (σίγμα), δηλαδή υπάρχει μια πιθανότητα στις 1000 να πρόκειται για τυχαίο στατιστικό εύρημα. Η στατιστική επιβεβαιώνει το εύρημα στα 5σ (μία στο εκατομμύριο να πρόκειται για κάτι συμπτωματικό) . Αν αυτό το αποτέλεσμα επιβεβαιωθεί τότε στη φύση υπάρχει μια επιπλέον δύναμη (εκτός από τις ήδη γνωστές (βαρυτική, ηλεκτρομαγνητική, ισχυρή πυρηνική, ασθενής πυρηνική). Μια δύναμη που συγκρατεί τα στοιχειώδη σωματίδια (κουάρκ) τα οποία συνθέτουν τα μεσόνια και τα εμποδίζει να διασπαστούν σε μιόνια.

Αυτή η δελεαστική υπόδειξη για μία νέα και ανεξήγητη φυσική καταδεικνύει τη σημασία του επιταχυντή LHC στην εξερεύνηση της φύσης στο πιο θεμελιώδες επίπεδο.

Τώρα εναπόκειται στη συνεργασία του LHCb να επαληθεύσει περαιτέρω τα αποτελέσματά τους, συγκεντρώνοντας και αναλύοντας περισσότερα δεδομένα, για να δούμε αν παραμένουν στοιχεία για κάποια νέα φαινόμενα.

Το πείραμα LHCb αναμένεται να ξεκινήσει τη συλλογή νέων δεδομένων τον επόμενο χρόνο μετά από μια αναβάθμιση στον ανιχνευτή.


Ταξίδι στο Ανεξήγητο

Πηγή

physics4u.gr

Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Η κβαντική προέλευση του χωροχρόνου

Ορισμένοι φυσικοί κάνουν υπαινιγμούς ότι η κβαντική διεμπλοκή εξηγεί τις εξισώσεις του Αϊνστάιν για τη βαρύτητα και τον χωροχρόνο. Φυσικά, από την εποχή του Αϊνστάιν, οι επιστήμονες ξύνουν το κεφάλι τους για το πώς να κατανοήσουν τον χώρο και το χρόνο. Πριν από αυτό, σχεδόν όλοι πίστευαν ότι ο Isaac Newton τα είχε καταλάβει. Ο χρόνος «ρέει σταθερά χωρίς σχέση με οτιδήποτε εξωτερικό αίτιο», δήλωνε. Ο απόλυτος χώρος είναι επίσης δικό του, «είναι πάντα όμοιος και ακίνητος». Τα γεγονότα εκεί εκτελούνται ανεξάρτητα το ένα από το άλλο σε μια ουδέτερη σκηνή όπου οι “ηθοποιοί” τρέχουν χωρίς να επηρεάσουν το υπόλοιπο θέατρο.

Όμως οι θεωρίες του Αϊνστάιν μετέτρεψαν τον απόλυτο χώρο και χρόνο του Νεύτωνα σε σχετικιστικό μίγμα – οι εξισώσεις του πρότειναν συγχωνευμένο χωροχρόνο, ένα νέο είδος αρένας στο οποίο οι παίκτες άλλαζαν το διάστημα του αγωνιστικού χώρου. Ήταν ένα παιχνίδι αλλαγής φυσικής. Δεν παρείχε πλέον ο χώρος και ο χρόνος ένα αδιάλειπτο σκηνικό για ύλη και ενέργεια. Ενώ παλαιότερα ήταν ανεξάρτητα και ομοιόμορφα, ο χώρος και ο χρόνος έγιναν αδιαχώριστα και μεταβλητά. Και όπως έδειξε ο Αϊνστάιν στη γενική θεωρία της σχετικότητας, η ύλη και η ενέργεια κύρτωναν τον χωροχρόνο που τα περιβάλλει. Αυτή η απλή αλήθεια εξήγησε τη βαρύτητα. Η φαινομενική δύναμη έλξης του Νεύτωνα έγινε μια ψευδαίσθηση που διαπράχθηκε από τη χωροχρονική γεωμετρία. Ήταν το σχήμα του χωροχρόνου που υπαγόρευε την κίνηση των τεράστιων σωμάτων, μια συμμετρική δικαιοσύνη, καθώς τα τεράστια σώματα καθόρισαν το σχήμα του χωροχρόνου.

    “Η εμφάνιση του χωροχρόνου και της βαρύτητας είναι ένα μυστηριώδες φαινόμενο της κβαντικής φυσικής πολλών σωμάτων που θα θέλαμε να καταλάβουμε.”   Brian Swingle του Πανεπιστημίου του Maryland

Η επαλήθευση της επανάστασης του χωροχρόνου του Αϊνστάιν ήρθε πριν από έναν αιώνα, όταν μια αποστολή παρακολούθησης μιας έκλειψης επιβεβαίωσε την πρωταρχική πρόβλεψη της γενικής θεωρίας του (μια ακριβής ποσότητα της κάμψης του φωτός,  που περνά κοντά στην άκρη ενός τεράστιου σώματος, στην περίπτωση αυτή του ήλιου). Αλλά ο χωροχρόνος παρέμεινε μυστηριώδης. Δεδομένου ότι ήταν κάτι υπαρκτό και όχι τίποτα, ήταν φυσικό να αναρωτιόμαστε από πού προήλθε.

Τώρα μια νέα επανάσταση βρίσκεται στα πρόθυρα να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση, βασισμένη σε γνώσεις από την άλλη μεγάλη έκπληξη της φυσικής του περασμένου αιώνα: την κβαντομηχανική. Η σημερινή επανάσταση προσφέρει τη δυνατότητα για μια ακόμη εξήγηση του αθροίσματος του χωροχρόνου, με το πλεονέκτημα να εξηγεί ίσως γιατί η κβαντική μηχανική φαίνεται τόσο περίεργη.

«Ο χωροχρόνος και η βαρύτητα πρέπει τελικά να προκύπτουν από κάτι άλλο», λέει ο φυσικός Brian Swingle . Διαφορετικά, είναι δύσκολο να δούμε πώς η βαρύτητα του Αϊνστάιν και τα μαθηματικά της κβαντικής μηχανικής μπορούν να συνδυάσουν τη μακροχρόνια ασυμβατότητά τους. Η άποψη του Einstein για τη βαρύτητα ως εκδήλωση της γεωμετρίας του χωροχρόνου υπήρξε μια τεράστια επιτυχία. Αλλά και η κβαντική μηχανική, η οποία περιγράφει τους μηχανισμούς της ύλης και της ενέργειας στην ατομική κλίμακα το πέτυχε με ακρίβεια. Ωστόσο, οι προσπάθειες εύρεσης συνεκτικών μαθηματικών που να ικανοποιούν την κβαντική παραξενιά με τη γεωμετρική βαρύτητα, έχουν συναντήσει τρομερά τεχνικά και εννοιολογικά οδοφράγματα.

Τουλάχιστον αυτό ίσχυε εδώ και καιρό στις απόπειρες κατανόησης του συνηθισμένου χωροχρόνου. Όμως, κάποιες ενδείξεις για πιθανή πορεία προς την πρόοδο έχουν προκύψει από τη θεωρητική μελέτη εναλλακτικών χωροχρονικών γεωμετριών, κατανοητών κατ ‘αρχήν αλλά με ασυνήθιστες ιδιότητες. Μία τέτοια εναλλακτική, γνωστή ως χώρος anti de Sitter, είναι περίεργα καμπύλος και τείνει να καταρρεύσει από μόνος του, αντί να επεκτείνεται όπως το σύμπαν στο οποίο ζούμε. Δεν θα ήταν ωραίο μέρος για να ζήσεις εκεί μέσα. Αλλά σαν εργαστήριο για τη μελέτη των θεωριών της κβαντικής βαρύτητας, έχει πολλά να προσφέρει.

«Η κβαντική βαρύτητα είναι αρκετά πλούσια και προκαλεί σύγχυση, ακόμη και τα σύμπαντα των παιχνιδιών μπορούν να ρίξουν τεράστιο φως στη φυσική», γράφει ο Swingle.

Η κβαντική προέλευση του χωροχρόνου
Ένας παράξενος τύπος χωροχρόνου με ασυνήθιστη καμπυλότητα γνωστός ως χώρος αντί de Sitter, που απεικονίζεται εδώ, δεν μοιάζει με το σύμπαν στο οποίο ζούμε, αλλά θα μπορούσε ωστόσο να δώσει  στοιχεία για τις κβαντικές διαδικασίες που μπορεί να είναι υπεύθυνες για την παραγωγή συνηθισμένου χωροχρόνου.


Οι μελέτες του χώρου αντι Sitter υποδηλώνουν, για παράδειγμα, ότι τα μαθηματικά που περιγράφουν τη βαρύτητα (δηλαδή τη γεωμετρία χωροχρόνου) μπορούν να είναι ισοδύναμα με τα μαθηματικά της κβαντικής φυσικής σε ένα χώρο μιας μικρότερης διάστασης. Σκεφτείτε ένα ολόγραμμα – μια επίπεδη, δισδιάστατη επιφάνεια που ενσωματώνει μια τρισδιάστατη εικόνα. Με παρόμοιο τρόπο, ίσως η τετραδιάστατη γεωμετρία του χωροχρόνου θα μπορούσε να κωδικοποιηθεί στα μαθηματικά της κβαντικής φυσικής που λειτουργεί σε τρεις διαστάσεις. Ή ίσως χρειάζεστε περισσότερες διαστάσεις – πόσες διαστάσεις απαιτούνται είναι μέρος του προβλήματος που πρέπει να επιλυθεί.

Εν πάση περιπτώσει, οι έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση έχουν αποκαλύψει μια απροσδόκητη πιθανότητα: Ο ίδιος ο χωροχρόνος μπορεί να δημιουργηθεί από την κβαντική φυσική, συγκεκριμένα από το περίπλοκο φαινόμενο που είναι γνωστό ως κβαντική διεμπλοκή.

Όπως έχει εξηγηθεί, η διεμπλοκή είναι ένα τρομακτικό αλλόκοτο φαινόμενο που συνδέει σωματίδια που βρίσκονται ακόμη και σε μεγάλες αποστάσεις. Εάν εκπέμπονται από μια κοινή πηγή, τέτοια σωματίδια παραμένουν πεπλεγμένα ανεξάρτητα από το πόσο μακριά είναι μακριά το ένα από το άλλο. Εάν μετρήσετε μια ιδιότητα (όπως σπιν ή πόλωση) για ένα από αυτά, τότε ξέρετε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα της ίδιας μέτρησης για το άλλο. Πριν όμως από τη μέτρηση, αυτές οι ιδιότητες δεν έχουν ποτέ προσδιοριστεί, ένα παράλογο γεγονός που επαληθεύεται από πολλά πειράματα. Φαίνεται ότι η μέτρηση σε ένα μέρος καθορίζει ποια θα είναι η μέτρηση σε μια άλλη μακρινή τοποθεσία.

Φαίνεται ότι τα πεπλεγμένα σωματίδια πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνούν γρηγορότερα από το φως. Διαφορετικά, είναι αδύνατο να φανταστούμε πώς ένα από αυτά θα μπορούσε να ξέρει τι συνέβαινε στον άλλο σε ένα τεράστιο χωροχρόνο. Αλλά στην πραγματικότητα δεν στέλνουν καθόλου μήνυμα.

Πώς λοιπόν τα πεπλεγμένα σωματίδια ξεπερνούν το χάσμα του χωροχρόνου που τα διαχωρίζει; Ίσως η απάντηση είναι να μην χρειάζεται – γιατί η διεμπλοκή δεν συμβαίνει στο χωροχρόνο. Η διεμπλοκή δημιουργεί χωροχρόνο.

Τουλάχιστον αυτή είναι η πρόταση που έχει εμπνεύσει μια έρευνα στη θεωρία για τον κόσμο. «Η εμφάνιση του χωροχρόνου και της βαρύτητας είναι ένα μυστηριώδες φαινόμενο της κβαντικής φυσικής πολλών σωμάτων, που θα θέλαμε να κατανοήσουμε», προτείνει ο Swingle.

Η έντονη προσπάθεια πολλών κορυφαίων φυσικών έχει δημιουργήσει θεωρητικά στοιχεία ότι τα δίκτυα των πεπλεγμένων κβαντικών καταστάσεων υφαίνουν τον χωροχρονικό ιστό. Αυτές οι κβαντικές καταστάσεις περιγράφονται συχνά ως «qubits» – κομμάτια κβαντικής πληροφορίας (όπως τα συνηθισμένα bit του υπολογιστή, αλλά υπάρχουν σε ένα συνδυασμό του 1 και του 0, όχι μόνο είτε 1 είτε 0). Τα πεπλεγμένα qubits δημιουργούν δίκτυα με γεωμετρία στον χώρο με μια επιπλέον διάσταση πέρα ​​από τον αριθμό των διαστάσεων στις οποίες ζουν τα qubits. Έτσι, η κβαντική φυσική των qubits μπορεί στη συνέχεια να εξομοιωθεί με τη γεωμετρία ενός χώρου με μια επιπλέον διάσταση.

Και το καλύτερο από όλα, η γεωμετρία που δημιουργήθηκε από τα πεπλεγμένα qubits μπορεί πολύ καλά να υπακούει στις εξισώσεις από τη γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν που περιγράφουν την κίνηση λόγω της βαρύτητας – τουλάχιστον αυτό λένε τα πιο πρόσφατα ερευνητικά σημεία προς αυτήν την κατεύθυνση. «Προφανώς, μια γεωμετρία με τις σωστές ιδιότητες που δημιουργήθηκαν από την διεμπλοκή πρέπει να υπακούει στις βαρυτικές εξισώσεις της κίνησης», γράφει ο Swingle. “Αυτό το αποτέλεσμα δικαιολογεί περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι ο χωροχρόνος προκύπτει από την διεμπλοκή.”

Βέβαια, απομένει να αποδειχθεί ότι οι ενδείξεις που βρέθηκαν στα σύμπαντα των παιχνιδιών με επιπλέον διαστάσεις θα οδηγήσουν στην αληθινή ιστορία για τον συνηθισμένο χωροχρόνο στον οποίο οι πραγματικοί φυσικοί βαδίζουν. Κανείς δεν ξέρει πραγματικά ποιες κβαντικές διαδικασίες στον πραγματικό κόσμο θα είναι υπεύθυνες για την ύφανση του χωροχρόνου. Ίσως ορισμένες από τις παραδοχές που έγιναν στους υπολογισμούς μέχρι στιγμής να αποδειχθούν λανθασμένοι. Αλλά θα μπορούσε να είναι ότι η φυσική βρίσκεται πια στο χείλος μιας παρατήρησης πιο βαθειά στα θεμέλια της φύσης από όσο ποτέ, σε μια ύπαρξη που περιείχε προηγουμένως άγνωστες διαστάσεις του χώρου και του χρόνου, που θα μπορούσε να καταλήξει να κάνει το έργο The Twilight Zone πραγματικότητα.




Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Περισσότεροι απο 30 "ενεργοί" εξωγήινοι πολιτισμοί στον γαλαξία μας σύμφωνα με έρευνα

Το ερώτημα περί ύπαρξης ή όχι εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι ένα από τα μεγαλύτερα της επιστήμης- και σε σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal επιχειρείται να δοθούν κάποιες «απαντήσεις» σχετικά με τον αριθμό των πολιτισμών που μπορεί να υπάρχουν στον γαλαξία μας.

Ο αριθμός αυτός, βάσει προηγούμενων εκτιμήσεων, κυμαινόταν από το μηδέν μέχρι δισεκατομμύρια- ωστόσο με βάση αυτή την έρευνα, μπορεί να υπάρχουν πάνω από 30 πολιτισμοί στον γαλαξία μας. Η νέα έρευνα, της οποίας ηγήθηκαν ερευνητές του University of Nottingham, θεωρεί πως νοήμονες μορφές ζωής σχηματίζονται σε άλλους πλανήτες με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που αυτό συνέβη στη Γη- και αυτό οδηγεί στην εκτίμηση περί άνω των 30 «ενεργών» πολιτισμών με δυνατότητες επικοινωνίας στον γαλαξία όπου βρισκόμαστε.

«Θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον μερικές δεκάδες ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αν υποθέσουμε πως χρειάζονται πέντε δισεκατομμύρια χρόνια για τον σχηματισμό νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες, όπως στη Γη» εξηγεί ο Κρίστοφερ Κονσελάις, καθηγητής Αστροφυσικής στο University of Nottingham. «Η ιδέα είναι να κοιτάξουμε την εξέλιξη, μα σε κοσμική κλίμακα. Αποκαλούμε αυτόν τον υπολογισμό Κοπερνίκειο Αστροβιολογικό Όριο».

Ο Τομ Γουέστμπι, πρώτος συντάκτης της έρευνας, σημειώνει: «Η κλασική μέθοδος υπολογισμού του αριθμού νοήμονων πολιτισμών βασίζεται σε εκτιμήσεις πάνω σε τιμές που σχετίζονται με τη ζωή, ως εκ τούτου οι απόψεις για τέτοια θέματα ποικίλλουν πολύ. Η νέα μας μελέτη απλοποιεί αυτές τις υποθέσεις χρησιμοποιώντας νέα δεδομένα, δίνοντάς μας μια συμπαγή εκτίμηση του αριθμού των πολιτισμών στον γαλαξία μας».

«Τα δύο Κοπερνίκεια Αστροβιολογικά Όρια είναι πως η νοήμων ζωή σχηματίζεται σε κάτω από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ή μετά από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια- παρόμοια με τη Γη, όπου ένας πολιτισμός με δυνατότητα επικοινωνίας σχηματίστηκε μετά από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Με το ισχυρό κριτήριο πως απαιτείται περιεχόμενο μετάλλου ίσο με αυτό του ήλιου (ο ήλιος είναι, σχετικά μιλώντας, αρκετά πλούσιος σε μέταλλα) υπολογίζουμε πως θα έπρεπε να υπάρχουν περίπου 36 ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας» συμπλήρωσε.

Η έρευνα αυτή δείχνει πως ο αριθμός των πολιτισμών εξαρτάται πολύ από το για πόσο στέλνουν ενεργά σήματα για την ύπαρξή τους στο διάστημα, όπως ραδιοσήματα από δορυφόρους, τηλεόραση κ.α. Εάν άλλοι εξελιγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί διαρκούν όσο ο δικός μας, που από αυτή την άποψη βρίσκεται στα 100 χρόνια, τότε θα υπάρχουν περίπου 36 «ζωντανοί», εξελιγμένοι τεχνολογικά, πολιτισμοί ανά τον γαλαξία μας. Ωστόσο η μέση απόσταση προς αυτούς θεωρείται πως θα είναι 17.000 έτη φωτός, κάτι που θα καθιστούσε τον εντοπισμό και την επικοινωνία μαζί τους πολύ δύσκολη με την παρούσα μας τεχνολογία. Επίσης είναι πιθανόν να είμαστε ο μόνος πολιτισμός στον γαλαξία μας, εκτός και αν τα χρονικά διαστήματα επιβίωσης πολιτισμών σαν τον δικό μας είναι πολύ μεγάλα.

«Η νέα μας έρευνα υποδεικνύει πως οι έρευνες για εξωγήινους νοήμονες πολιτισμούς όχι μόνο αποκαλύπτουν πώς σχηματίζεται η ζωή, αλλά και μας δίνουν στοιχεία για το πόσο θα διαρκέσει ο δικός μας πολιτισμός. Αν βρούμε πως η νοήμων ζωή είναι κοινή, τότε αυτό θα αποκάλυπτε ότι ο πολιτισμός μας θα μπορούσε να υπάρξει για πολύ περισσότερο από μερικές εκατοντάδες χρόνια. Εναλλακτικά, αν βρούμε ότι δεν υπάρχουν ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, είναι κακό σημάδι για την ύπαρξή μας μακροπρόθεσμα. Ψάχνοντας για νοήμονα εξωγήινη ζωή- ακόμα και αν δεν βρούμε τίποτα- ανακαλύπτουμε το δικό μας μέλλον και μοίρα» είπε ο καθηγητής Κονσελάις.




Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Έντονος προβληματισμός στους επιστήμονες για τις "σκοτεινές δυνάμεις" του σύμπαντος

Η ανακοίνωση των επιστημόνων προ ημερών, οι οποίοι επιβεβαίωσαν ότι βλέπουν το σύμπαν να επεκτείνεται ταχύτερα του αναμενόμενου, με ρυθμό περίπου 9% πιο γρήγορο από ό,τι προβλέπεται θεωρητικά, δημιούργησε νέο προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα. Αστρονόμοι, φυσικοί και κοσμολόγοι αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά με τις θεωρίες τους για το πώς «δουλεύει» ο κόσμος και άρα χρειάζονται μια νέα Φυσική που να μπορεί να εξηγήσει καλύτερα τι συμβαίνει στο σύμπαν. Το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και χρόνια, αλλά πλέον αναζητά επειγόντως μια απάντηση.

Η νέα ανακοίνωση από τον νομπελίστα Αμερικανό καθηγητή φυσικής και αστρονομίας Άνταμ Ρις του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, που επιβεβαιώνει την ταχύτερη διαστολή του σύμπαντος, χωρίς να μπορεί να δοθεί ακόμη μια εξήγηση για το μυστήριο, λειτούργησε ως «καμπανάκι κινδύνου» για τους επιστήμονες. Ο Ρις είχε μοιραστεί το Νόμπελ Φυσικής του 2011 με τους Μπράιαν Σμιτ και Σολ Περλμούτερ ακριβώς επειδή είχαν πρώτοι δείξει στο τέλος της δεκαετίας του 1990 ότι η επέκταση του σύμπαντος όχι μόνο είναι υπαρκτή, αλλά είναι επίσης -για κάποια «σκοτεινή» αιτία- και επιταχυνόμενη.

Το σύμπαν μεγαλώνει συνεχώς και ο χώρος ανάμεσα στους γαλαξίες «ξεχειλώνει». Ο ρυθμός επέκτασης του σύμπαντος ονομάζεται «σταθερά του Χαμπλ», επειδή πρώτος ο Αμερικανός αστρονόμος Έντουιν Χαμπλ παρατήρησε το φαινόμενο της συμπαντικής διαστολής το 1929.

Ο νέος ακριβέστερος υπολογισμός της σταθεράς από την ομάδα του Ρις έγινε κυρίως με τη βοήθεια παρατηρήσεων από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble 70 μεταβλητών αστέρων στο Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, ένα γαλαξία δορυφορικό του δικού μας.

Τα εν λόγω άστρα (Κηφείδες) αυξομειώνουν τη φωτεινότητα τους με προβλεπόμενους ρυθμούς, πράγμα που τα καθιστά χρήσιμα για τη δημιουργία μιας κλίμακας για τον υπολογισμό των κοσμικών αποστάσεων (η μελέτη του φωτός των εκρήξεων σούπερ-νόβα βοηθά περαιτέρω).
   
Ο ρυθμός επέκτασης του σύμπαντος υπολογίσθηκε σε περίπου 74,03 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά megaparsec (ένα megaparsec είναι γύρω στα 3,26 εκατομμύρια έτη φωτός).

Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 3,3 εκατομμύρια έτη φωτός που ένας γαλαξίας είναι μακρύτερα από τη Γη, φαίνεται να απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 74 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο πιο γρήγορα.
   
Η αβεβαιότητα του νέου αριθμού εκτιμήθηκε σε μόλις 1,9%, έναντι 10% το 2001 και 5% το 2009, ενώ η πιθανότητα λάθους υπολογίστηκε σε μόλις μία πιθανότητα στις 100.000. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η αναμενόμενη επέκταση του σύμπαντος θα έπρεπε να είναι 67,4 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά megaparsec, με βάση τις παρατηρήσεις του αξιόπιστου ευρωπαϊκού δορυφόρου Planck σχετικά με την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου, δηλαδή του φωτός που είναι το απομεινάρι από την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) της δημιουργίας του σύμπαντος πριν 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια. Είναι σαν το πρώιμο σύμπαν να συμπεριφερόταν διαφορετικά από το σημερινό.
   
Όπως είπε ο Ρις, «δεν είναι μόνο ότι οι δύο μετρήσεις διαφέρουν, αλλά μετρούμε τελικά κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό. Η μία μέτρηση (σσ: η δική του) αφορά πόσο γρήγορα επεκτείνεται το σύμπαν όπως το βλέπουμε. Η άλλη (σσ: του Planck) είναι μια πρόβλεψη με βάση τη φυσική του πρώιμου σύμπαντος και τις μετρήσεις του πόσο γρήγορα θα έπρεπε αυτό να επεκτείνεται. Αν οι δύο μετρήσεις δεν συμφωνούν, τότε υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα πως κάτι λείπει από το κοσμολογικό μοντέλο που συνδέει τις δύο εποχές».


Η μυστηριώδης σκοτεινή ενέργεια


Ως υπεύθυνη για την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος έχει θεωρηθεί η λεγόμενη σκοτεινή ενέργεια, που θεωρείται ότι αποτελεί περίπου το 70% της μάζας-ενέργειας του σύμπαντος. Αποκαλείται σκοτεινή απλούστατα επειδή κανείς δεν ξέρει τι είναι, όπως αντίστοιχα συμβαίνει με την αποκαλούμενη σκοτεινή ύλη.
   
Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι η σκοτεινή ενέργεια - ό,τι και αν είναι αυτή- υπήρχε ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα της γέννησης του σύμπαντος και άρχισε εξ αρχής να ωθεί τη ύλη να επεκταθεί.

Η ίδια ενέργεια υποτίθεται ότι ευθύνεται και για την επιταχυνόμενη διαστολή, λειτουργώντας ως ένα είδος κοσμικής αντιβαρύτητας. Υπό την επιρροή της σκοτεινής ενέργειας, εκτιμάται ότι το σύμπαν διπλασιάζει το μέγεθος του κάθε δέκα δισεκατομμύρια χρόνια, άγνωστο με ποιο στόχο (αν υπάρχει στόχος...)
      .
«Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί με την κοσμολογία, πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά αυτό το πρόβλημα», δήλωσε η φυσικός Λάιζα Ράνταλ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».
   
Ανάμεσα στις εναλλακτικές εξηγήσεις που έχουν προταθεί, είναι η «σκοτεινή ακτινοβολία» ενός υποτιθέμενου υποατομικού σωματιδίου -ίσως ενός άγνωστου έως τώρα είδους νετρίνου πέρα από τα τρία που έχουν βρεθεί- το οποίο ταξιδεύει σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.

Ή η πιθανότητα η σκοτεινή ύλη (η αόρατη μορφή της ύλης που δεν αποτελείται από πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια) να αλληλεπιδρά πιο έντονα με τη συνήθη ύλη και ακτινοβολία από ό,τι έχει υποτεθεί μέχρι σήμερα.
   
Αλλά καμία προτεινόμενη εξήγηση δεν έχει αποκτήσει αληθινή αξιοπιστία, ούτε έχει επιβεβαιωθεί. «Είμαστε σε σύγχυση και ελπίζουμε ότι η σύγχυση θα οδηγήσει σε κάτι καλό», δήλωσε στωικά ο βετεράνος κοσμολόγος Μάικλ Τέρνερ του Πανεπιστημίου του Σικάγο.
   
Αν η σκοτεινή ενέργεια συνεχίσει τον «καλπασμό» της με το σημερινό ρυθμό, τότε προβάλλει στον ορίζοντα ένα εφιαλτικό υπαρξιακό σενάριο: μια μέρα στο μέλλον τα πάντα θα έχουν απομακρυνθεί πια τόσο πολύ από τη Γη, ώστε τίποτε να μην είναι ορατό στον ουρανό. Η Γη -και κάθε άλλος πλανήτης- θα ζει μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Ακόμη χειρότερα, μπορεί μια μέρα τα άτομα και τα υποατομικά σωματίδια να διαλυθούν εκ των ένδον, διαρρηγνύοντας κάθε δεσμό της ύλης, οπότε δεν θα υπάρχει πια Γη, ούτε σύμπαν με υλική μορφή (το σενάριο της υπέρτατης κοσμικής καταστροφής).
   
Αν όμως η σκοτεινή ενέργεια εμφανίζει αυξομειώσεις διαχρονικά, άρα ίσως «φρεναριστεί» μελλοντικά, τότε μπορεί κανείς να ελπίσει σε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη της.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Continue reading

- 0
Ανεξήγητα, Μεταφυσικά, Α.Τ.Ι.Α., Μυστήρια, Παραψυχολογία, Εσωτερισμός
Η πρώτη επέμβαση εγκεφάλου έγινε στους Δελφούς το 1900 π.Χ.

Η Αρχαία Ελλάδα εντυπωσιάζει όλο και περισσότερο με το επίπεδο εξέλιξης και γνώσεων. Η ιατρική ήταν ένας από τους τομείς που ανέπτυξαν με επιμέλεια.

Και όμως, η πρώτη γνωστή μέχρι σήμερα νευροχειρουργική επέμβαση στην Ελλάδα, έγινε γύρω στο 1900 π.Χ. στην περιοχή των Δελφών.

Την ανακάλυψη αυτή έκαναν Έλληνες επιστήμονες που μελέτησαν το κρανίο ενός άντρα από την περιοχή της Κίρρας στη Φωκίδα.

Μάλιστα όπως αναφέρουν στην έρευνα τους οι ειδικοί, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση World Neurosurgery, μετά την επέμβαση, ο άντρας έζησε για κάποιους μήνες ή χρόνο μέχρι που τελικά πέθανε σε ηλικία 30 έως 35 χρονών.

Ο κ. Μανώλης Ι. Παπαγρηγοράκης, ορθοδοντικός και επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι ειδικός σε θέματα παλαιοπαθολογίας. Όταν η αρχαιολόγος Δέσποινα Σκορδά του έδειξε το κρανίο, πρόσεξε μία οπή στο δεξί κροταφικό οστό.

Από το μυαλό του πέρασε το ενδεχόμενο η οπή αυτή να προήλθε από χειρουργική επέμβαση με τρυπανισμό καθώς αν επρόκειτο για θανάσιμο τραύμα από βέλος, «τότε το κρανίο θα έφερε κατάγματα», όπως λέει ο ίδιος στα «ΝΕΑ». Οι κρανιογκεφαλικές επεμβάσεις με τρυπανισμό, γίνονταν όπως έχει αποδείξει η επιστημονική έρευνα πολύ παλιότερα σε άλλες περιοχές της Γης, όπως στη Γαλλία, την Ινδία, τους πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής.

Η πρώτη όμως επιστημονική περιγραφή του τρυπανισμού ανήκει στον Ιπποκράτη ο οποίος τη συστήνει ως θεραπεία για τραύματα του κεφαλιού και ιδίως κρανιακά κατάγματα.

Στους Δελφούς, κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού, οι αναθυμιάσεις από αέρια που αναδύονταν μέσα από το έδαφος, προϊδέαζαν την περιοχή ως ιδανικό τόπο για να γίνει μία τέτοια επέμβαση.

Πολύωρη επέμβαση

«Ο ασθενής έπρεπε να βρίσκεται σε κατάσταση μέθης, σε αναλγησία, και εκείνη την εποχή στο βαθμό που γνωρίζουμε δεν υπήρχαν οι γνώσεις για την παρασκευή κάποιας ουσίας που να προκαλεί αναισθησία», λέει ο κ. Μ. Παπαγρηγοράκης, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Επομένως είναι πολύ πιθανό η επέμβαση να έγινε κοντά σε κάποιο γεωλογικό σχηματισμό απ’ όπου αναδύονταν αναθυμιάσεις.

Οι Έλληνες επιστήμονες πιστεύουν ότι ο άντρας που υποβλήθηκε στην επέμβαση, έπασχε μάλλον από κάποια μορφή επιληψίας. «Η διάνοιξη οπής στο κρανίο φάνταζε στα μάτια των θεραπευτών ως η ιδανική λύση για την απαλλαγή των ασθενών από “κακά πνεύματα”. Η επέμβαση άνοιγε κατά την πεποίθησή τους, ένα παράθυρο για να διαφύγουν από το κεφάλι».

Οι Έλληνες ειδικοί, εξέτασαν το κρανίο σε αξονικό τομογράφο για να μελετήσουν τη δομή του οστού όπου είχε γίνει η επέμβαση. Η οπή είχε σχήμα ωοειδές με διαστάσεις 8 επί 7,5 χιλιοστά και τα άκρα της ήταν κυρτωμένα, υποδεικνύοντας ότι η διαδικασία της επούλωσης είχε ξεκινήσει μετά την επέμβαση.

Ήταν σίγουρα μια πολύωρη επέμβαση και επώδυνη για τον ασθενή, παρά την κατάσταση μέθης που βρισκόταν. Η μορφολογία του σχήματος της οπής, κάνει τους ειδικούς να πιστεύουν ότι η επέμβαση πραγματοποιήθηκε τρίβοντας πάνω στο κρανίο κάποιο λίθινο, κατά πάσα πιθανότητα, εργαλείο.

Με τον τρόπο αυτό γινόταν ο τρυπανισμός του κρανίου, το οποίο στη συνέχεια επουλωνόταν. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα τι είδους ασθένειες (εκτός από επιληψία) επεδίωκαν να γιατρεύουν οι θεραπευτές με τη μέθοδο του τρυπανισμού.

Στην επιστημονική ομάδα που έκανε την ανακάλυψη, μετείχαν ακόμη ο κ. Παναγιώτης Τούλας, νευροακτινολόγος, ο κ. Μανώλης Τσιλιβάκος, ανθρωπολόγος, ο κ. Αντώνης Κουσούλης, ιατρός, ο κ. Γιώργος Ορφανίδης, νευροχειρουργός, και ο κ. Φίλιππος Συνοδινός, ορθοδοντικός.


Πηγή
Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Ακολουθήστε το Ταξίδι στο Ανεξήγητο στο Google News